از نمازگزاری تا انس با نماز (1) صفحه 167

صلوه آن ها را به «صَلاتِهِمْ ساهُونَ» تعبیر می کند؛(1) زیرا مرزبندی آن چه دین می گوید با آنچه برخی از دین داران به نمایش می گذارد، ضرورتی حیاتی دارد.(2)

از این رو در روایات می خوانیم: «کُونوا دُعاه النّاسِ بِغَیرِ اَلْسِنَتِکُم(3)؛ با اعمالتان راهنمای مردم باشید» نمازگزاران با برخوردهای صحیح خود می توانند دیگران را به نماز دعوت کنند و آن ها را به سمت نماز سوق دهند.

1- ماعون، 4 و 5.
2- امیرالمؤمنین در مورد تعیین حق و باطل و فرق بین دین و دیندار می فرمایند: حق و باطل با افراد شناخته نمی شوند، بلکه حق را بشناس تا اهل آن را بشناسی و باطل را بشناس تا اهل باطل را بشناسی، طاها حسین مصری، عَلیّ و بنوه، ص 40).
3- کافی، ج9، عنوان الموعظه، باب الدعوه بغیر اللسان.