- مقدمه مؤلف: 1
- تشهد نماز و علماء اهل سنت: 6
- تناقض آموزه های ابوبکر و عمر در مورد صلوات 9
- مالک بن انس 179 هجری ق 10
- شافعی 204 هجری ق 12
- احمد بن حنبل 241 هجری: 18
- ابو داود 275 هجری 22
- ابن ماجه 275 هجری 22
- ترمذی 279 هجری 23
- الحاکم 405 هجری 24
- نحاس 338 هجری: 27
- مستندات و دلائل 38
- نظر ابن مردویه 410 هجری 39
- ثعلبی 427 هجری ق 43
- مقاتل بن حیان می گوید: 47
- بیهقی 458 هجری 48
- الصواعق الحرقه 55
- ابن حجر هیتمی می گوید: 60
- ابن کثیر 774 هجری 68
- ابن تیمیه: 72
- ابن عبدالوهاب: 74
- فتح الباری – تعلیق ابن باز 79
- مجموع فتاوای ابن باز 81
- البانی 88
- اگر مسلمانی در نماز بر اهل بیت صلوات نفرستد؟ 91
- ابن جیرین 95
- مذهب خوارج 96
- ابن عربی صوفی: 97
- قول علامه حلی در منتهی المطلب درباره تشهد نماز: 105
- تحریف ابن تیمیه اشخاص اهل بیت 113
- نظر ابن تیمیه درباره آیه مباهله: 117
- تبعیت از آیاتی که موجب ذکر اهل بیت علیهم السلام در نماز است. 118
- نتیجه: 134
- نجاح الطائی 146
شافعی و یکی از پیروان مالک در یکی از دو روایت منقول از او با او هماهنگ است.
اسحاق بن راهویه قائل به وجوب ذکر «آل» در صلوات است اگر فراموش کند امید است مجزی باشد اما گفته شده در این مسئله او نیز مانند احمد دو قول دارد. حتی گفته شده احمد ذکر «آل» را واجب دانسته است (بدون آنکه شرطی مطرح کرده باشد)
بعضی گفته اند شافعی تنها کسی است که گفته است صلوات باید بعد از تشهد و نه پیش از آن و نه در آن گفته شود حتی اگر در اثناء
تشهد بر پیامبر صلی الله علیه واله صلوات فرستد نزد او مجزی نیست.
در کتاب «الدعوات» در این باره بیش تر سخن خواهیم گفت، اما عبارت وی «از دعا جالبترینش را اختیار کند»- ابوداود از بخاری آورده سپس دعا کند، در نقل نسائی (پس باید دعا کند). در نقل اسحق از عیسی از اعمش چنین است ( از دعا آن را که دوست دارد بخواند). در روایت از منصور ابووائل در کتاب الدعوات (از دعاهر چه بخواهد). در نقل مسلم نیز مسئله عبارت مشابه آمده است. و استدلال نموده که مصلی مختار است در نماز برای امور دنیا وآخرتش دعا کند. بن بطال گفته است نخعی، طاووس و ابوحنیفه نظر مخالف دارند و گفته اند مصلی در نماز نباید دعا کند مگر به آنچه که در قرآن است، این فتوی در اهل حنیفه و کتب آنان شهرت دارد که مصلّی نباید دعا مگر به آنچه که در قرآن و یا در حدیث