نماز نماد تشیع یا تسنن ؟ صفحه 80

اسحاق بن راهویه به وجوب فرستادن صلوات قائل است و گفته است اگر به دلیل فراموشی ترک نمود امید هست مجزی باشد، گفته اند مانند احمد او نیز در این مسئله دو قول دارد، و گفته اند بلکه بدوم هر شرطی فرستادن صلوات را واجب می داند. گفته شده که شافعی تنها فردی است که محل صلوات را بعد از تشهد تعیین کرده نه پیش از آن و نه در اثناء آن. یعنی اگر بین تشهد صلوات فرستد نزد شافعی مجزی نیست. در کتاب «دعوات» انشاء مبسوط سخن خواهیم گفت اما قول او: دعائی که برای او جالبتر است اختیار کند و بخواند. ابوداود از بخاری عبارت (آن دعا را بخواند) نسائی این عبارت راآورد، (پس آن دعا را بخواند) اسحق از عیسی از اعمش گفته است «باید از دعا آنچه را دوست دارد اختیار کند)

در روایت منصور از ابو وائل نزد مصنف «دعوات» این عبارت است «از ثناء آنچه بخواهد اختیار کند، و مثل همین عبارت از مسلم در همین مسئله وارد شده، وی استدلال کرده که در نماز دعا جایز است، به آنچه نمازگزار درباره امور دنیا و آخرت بخواهد.

ابن بطال گفته است: نخعی، طاووس و ابوحنیفه با نظراو مخالف هستند، گفته اند در نماز دعاهائی که در قرآن آمده بخواند. پیروان ابوحنیفه بطور مطلق همین مطلب را گفته اند در کتب آنان آمده فقط دعاهائی که در