- اشاره 1
- مقدمه 1
- مبحث اول: عطف یا استیناف؟ 4
- وَاتَّخِذُوا 4
- اشاره 4
- مبحث دوم: امر یا ماضی؟ 5
- مبحث چهارم: وجوب یا استحباب؟ 8
- مبحث اول: مقام ابراهیم چیست؟ 9
- مبحث دوم: شخصیت ممتاز حضرت ابراهیم علیه السلام 11
- مبحث سوم: مکان اصلی مقام ابراهیم علیه السلام 12
- مبحث چهارم: آثار و احکام مقام ابراهیم 13
- مُصَلًّی 13
- نماز طواف 13
- مبحث اول: وجوب نماز طواف 14
- الف: امامیه 16
- مبحث دوم: نماز طواف در مذاهب 16
- ب: مالکیه 17
- ج: حنفی ها 21
- د: شافعی ها 23
- ه_ : حنبلی ها 25
- و: وهابی ها 26
- مبحث چهارم: مکان نماز طواف 30
- مبحث پنجم: زمان نماز طواف 34
- مبحث ششم: اِجزاء نمازهای دیگر از نماز طواف 37
- مبحث هفتم: نشسته خواندن نماز طواف 40
فیه للقادر علیه».(1) در این عبارت نیز نماز طواف را در نزد مالکی ها واجب می داند.
این در حالی است که در المغنی و شرح الکبیر_ که در فقه حنفی نگاشته شده اند_ موفق الدین بن قدامه و شمس الدین بن قدامه به مالک نسبت داده اند که این دو رکعت نماز را سنت مؤکد می داند و واجب نمی داند(2).
ابن رشد قرطبی در بدایه المجتهد آورده است: «وأجمعوا علی أن من سنه الطواف رکعتین بعد انقضاء الطواف... وحجه الجمهور أن رسول الله صلّی الله علیه [وآله] وسلم طاف بالبیت سبعاً وصلّی خلف المقام رکعتین، وقال: خذوا عنّی مناسککم».(3) البته با دقت در کلام ابن رشد به این نکته می رسیم که گاهی سنت را در مقابل فضیلت به کار برده، و منظورش از سنت استحباب نمی باشد، بلکه عملی لازم می باشد مثلاً در حکم رَمَل(4) در اشواط ثلاثه این سؤال را مطرح می کند که آیا سنت است یا فضیلت و بعد تذکر می دهد که: فرق بین دو قول در این است که کسی که آن را سنت می داند واجب می کند در ترک آن خون را
1- . عبدالرحمن جزیری، الفقه علی المذاهب الأربعه، ج1، ص656، و ر.ک: نورالدین عتر، الحج والعمره فی الفقه الاسلامی، ص76؛ أحمد عبدالقادر معبی، توضیح المناسک علی المذاهب الأربعه، ص124.
2- . ابنی قدامه، المغنی والشرح الکبیر، ج3، (المغنی) ص405 و (الشرح الکبیر) ص414. و ر.ک: أحمد عبدالقادر معبی، توضیح المناسک علی المذاهب الأربعه، ص81.
3- . محمد بن أحمد بن رشد، بدایه المجتهد ونهایه المقتصد، ج1، ص582.
4- . سرعت در راه رفتن با نزدیک بودن قدمها.