نماز طواف صفحه 36

2- کراهت طواف بعد از صبح و عصر و منع آن در هنگام طلوع وغروب؛

3- اباحه ی آن در تمام اوقات؛

سپس می گوید: «وأصول أدلتهم راجعه إلی منع الصلاه فی هذه الأوقات أو إباحتها، أما وقت الطلوع والغروب فالآثار متفقه علی منع الصلاه فیها، والطواف هل هو ملحق بالصلاه فی ذلک الخلاف؟

ومما احتجت به الشافعیه حدیث جبیر بن مطعم اَنّ النبی علیه [وآله] الصلاه والسلام قال: «یا بنی عبدمناف أو یا بنی عبدالمطلب إن ولیتم هذا الأمر شیئاً فلا تمنعوا أحداً طاف بهذا البیت أن یصلّی فی أی ساعه شاء من لیل أو نهارٍ»، ورواه الشافعی وغیره عن ابن عیینه بسنده إلی جبیر بن مطعم».(1)

و نهایت چیزی که ابن رشد در این کلام اثبات می کند اینکه نماز طواف عند الطلوع و الغروب کراهت دارد.

و اما: علامه ی بزرگوار در تذکره آورده اند: «ومن طریق الخاصّه: قول الصادق علیه السلام _ فی الصحیح _ : إذا فرغت من طوافک فأت مقام إبراهیم علیه السلام . فصلّ رکعتین، واجعله أمامک، واقرأ فیهما سوره التوحید: «قُلْ هُوَ اللَّهُ أَحَدٌ »وفی الثانیه«قُلْ یَا أَیُّهَا الْکَافِرُونَ »، ثمّ تشهّد واحمد الله وأثن علیه وصلّ علی النبی صلی الله علیه واله، وسله أن یتقبّل منک، وهاتان الرکعتان هما الفریضه لیس یکره أن تصلّیهما أنّی الساعات شِئتَ: عند طلوع الشمس وعند غروبها، ولاتؤخّرها ساعه تطوف