نماز طواف صفحه 37

وتفرغ فصلّهما».(1)

و روایت دیگری که در وسائل الشیعه آمده متذکر می شویم که از کافی شریف نقل می کند: «عن علی بن إبراهیم، عن أبیه،عن ابن أبی عمیر، عن رفاعه قال: سألت أباعبدالله علیه السلام عن الرجل یطوف الطواف الواجب بعد العصر، أیصلّی الرکعتین حین یفرغ من طوافه؟ فقال: نعم، أما بلغک قول رسول الله صلی الله علیه واله: یا بنی عبدالمطلب لاتمنعوا الناس من الصلاه بعد العصر فتمنعوهم من الطواف».(2)

و در روایت دیگر نماز طواف واجب بعد از عصر و بعد از صبح را به امام حسن و امام حسین علیهما السلام نسبت می دهند.(3)

مبحث ششم: اِجزاء نمازهای دیگر از نماز طواف

نووی شافعی در مهذب آورده: «قال أصحابنا إذا قلنا رکعتا الطواف واجبتان لم تسقط بفعل فریضه ولاغیرها کما لاتسقط صلاه الظهر بفعل العصر. وإذا قلنا هما سنه فصلّی فریضه بعد الطواف أجزأه عنهما کتحیه المسجد وهکذا نص علیه الشافعی فی القدیم وحکاه عن ابن عمر ولم یذکر خلافه وصرح به جماهیر الأصحاب».(4) و در چند صفحه بعد آورده است: «فرع: قد ذکرنا أن الأصحّ عندنا أن رکعتی الطواف سنه وفی قول واجبه. فإن صلّی فریضه عقب الطواف أجزأته عن صلاه الطواف إن قلنا هی سنه وإلا فلا وممن قال یجزئه عطاء

1- . علاّمه حلّی، تذکره الفقهاء، ج8، ص95. ر.ک: وسائل الشیعه، ج13، ص434.
2- . وسائل الشیعه، همان.
3- . همان، ص435.
4- . نووی، المجموع، ج8، ص52.