نماز طواف صفحه 8

احتمال دیگر اینکه مخاطب «ناس» باشند، که این معنا نزدیک به احتمال سوم است. به هر حال آنچه متناسب با روایات ما در ذیل آیه ی شریفه می باشد عدم اختصاص آیه به بنی اسرائیل _ و یا مخاطب بودن ابراهیم (و همراهیانش) _ می باشد.

مبحث چهارم: وجوب یا استحباب؟

زمخشری در تفسیر آیه آورده: «أی وقلنا: « وَاتَّخِذُوا » منه موضع صلاه تصلون فیه، وهو علی وجه الاختیار والاستحباب دون الوجوب».(1)

که در این کلام او تمام شده اخذ مصلی از مقام ابراهیم استحباب دارد. ولی مرحوم شیخ طوسی در تبیان می فرمایند: «قال قتاده والسدی: اُمروا اَنْ یصلّوا عنده وهو المروی فی أخبارنا. وبذلک استدلّوا علی أنّ صلاه الطواف فریضه مثله، لأنّ الله تعالی أمر بذلک والأمر یقتضی الوجوب، ولیس ها هنا صلاه یجب أداؤُها عنده غیر هذه بلاخلاف».(2)

و از کلام شیخ قول به وجوب استفاده می شود. بحث بیشتر در این زمینه در بحث نماز طواف خواهد آمد ان شاء الله.