پرچم داران هدایت: تدبری بر زیارت جامعه کبیره صفحه 185

1- 419. سوره مبارکه غاشیه، آیه های 25 و 26.

2- 420. بحارالانوار، ج 8، ص 339.

3- 421. بصائر الدرجات، 435.

4- 422. بصائر الدرجات، 435.

است و او از طرف خداوند، تقسیم کننده بین بهشت و دوزخ است که هیچ کس را داخل بهشت و جهنّم نمی نماید، مگر آنان که یا کافر هستند و یا مؤمن و او بزرگ ترین فاصله اندازنده است.

وفصل الخطاب عندکم

«فصل الخطاب» عبارت است از آگاهی به لغات و کلمات و زبان های مختلف و گویش های متفاوت و حتّی زبان حیوانات. بعضی گفته اند: «فصل الخطاب» عبارت است از سخنانی که از دیگر سخنان ممتاز و برتر باشد و هیچ خدشه ای از نظر محتوا و لفظ در آن وجود نداشته باشد یعنی هم از نظر فصاحت و بلاغت و زیبایی در اوج باشد و هم از نظر محتوا، دارای مطالبی باشد که همه را قانع ساخته، از نظر علمی در اوج باشد. بعضی بر این باورند که «فصل الخطاب» دارا بودن علمی است که بتواند به وسیله آن بر اساس حق و واقع به وسیله آن داوری کرد. البتّه قاضی و داور باید شناخت کامل و کافی از حق و حقیقت داشته باشند تا بتوانند بر اساس حق و واقع داوری نمایند نه بر اساس شواهد و ظواهر. امامان معصوم علیهم السلام «فصل الخطاب» هستند و هر سه معنی بر ذات مقدّس آنها، قابل تطابق است. آنها هستند که شناخت کامل به تمامی لغات دارند و به تمامی زبان ها سخن می گویند. اباصلت می گوید: امام رضا علیه السلام به زبان های مختلف با مردم سخن می فرموده و به خدا سوگند درهر زبان وگویشیْ فصیح ترین و داناترین مردم بود. روزی به ایشان عرض کردم: ای فرزند رسول خدا، من از آشنایی شما به این زبان ها تعجب می کنم. امام فرمودند: