پرچم داران هدایت: تدبری بر زیارت جامعه کبیره صفحه 19

1- 32. سوره مبارکه انسان، آیه 31.

2- 33. سوره مبارکه آل عمران، آیه 107.

باران (1) ، نبوّت (2) ، نعمت (3) ، قرآن (4) ، روزی (5) ، پیروزی (6) ، سلامتی (7) ، دوستی (8) و ایمان (9) به کار می رود. البتّه باید توجّه داشت که تمامی این معانی، مصادیق رحمت خداوند به صورت عام و یا خاص بر مخلوقات است و چنانچه بخواهیم مصادیق رحمت الهی را شمارش کنیم، از تمامی کتاب های جهان فراتر خواهد رفت. ائمّه معصومین علیهم السلام، اصل و مرکز تمامی رحمت های الهی هستند. چرا که وجودِ ایشان سبب نزول رحمت عام و خاص خداوند در دنیا و آخرت بر افراد و اشیایی است که قابلیّت پذیرش رحمت خداوند را دارا هستند و این رحمت، گاه به صورت عام و قبل از خلقت آغاز می شود که اگر آنان نبودند هیچ چیز خلق نمی شد. «لَوْلاکَ لَمّا خَلقت الاَفْلاک». (10) . ای پیامبر اگر تو نبودی من آسمان ها (و عالمیان) را خلق نمی کردم. در زمان حیاتِ موجودات این رحمت ادامه می یابد، که اگر وجود ائمّه علیهم السلام بر روی زمین نبود، زمین با ساکنانش از بین می رفت. عن أبی جعفر علیه السلام قال: «لَوْ اَنَّ الإمام رُفِعَ من الأرضِ ساعَهً لماجَت بِأَهْلِها کما یَمُوجُ البَحرُ بأهلِهِ». (11) . از امام باقر علیه السلام روایت شده که فرمودند: اگر امام ساعتی از روی زمین برداشته