پرچم داران هدایت: تدبری بر زیارت جامعه کبیره صفحه 200

1- 449. سوره مبارکه توبه، آیه 105.

2- 450. کافی، ج 1، ص 219.

هستند که در قیامت بر امّت، شهادت خواهند داد و یا بدان خاطر است که در وقت جان دادن، ملائکه بر آنها حاضر می گردند و بشارت بهشت به ایشان می دهند. امامان معصوم علیهم السلام، کشته شدگان و شهیدان خانه فناپذیر دنیا هستند.

وشفعاء دار البقَاء

«شفعاء» جمع «شفیع» به معنی خواهش گران، خواستاران، درخواست کنندگان، میانجی گران، وساطت و پا در میانی کنندگان و درخواست عفو و بخشایش گران است. امامان معصوم علیهم السلام، شفاعت کنندگان خانه و سرزمین بقا و باقی (قیامت) هستند. «شفاعت» عبارت است از ضمیمه شدن به کسی که به کمک او آمده تا درباره او خواهش گری کند. زیرا خود به تنهایی درباره رسیدن به هدف ناتوان و نیازمند فردی برتر است. برخی آیات قرآن، شفاعت را تنها به دست خدا دانسته که بدون اذن او، کسی حق شفاعت ندارد. «... مَن ذَا الَّذِی یَشْفَعُ عِندَهُ إِلَّا بِإِذْنِهِ...». (1) . ... کیست که بدون اذن او شفاعت کند.... یعنی شفاعت تنها به دست خداست و شفاعت غیر او، نیازمند اذن پروردگار است. «لَّا یَمْلِکُونَ الشَّفَاعَهَ إِلّا مَنِ اتَّخَذَ عِندَ الرَّحْمَنِ عَهْدًا». (2) . هیچ کدام مالک شفاعت نیستند، مگر کسی که با خدا در این باره عهدی داشته باشد. ذیل این آیه روایاتی از خاندان عصمت و طهارت علیهم السلام رسیده که در آن ها برخی مصادیق صاحبانِ عهد بیان شده است.