پرچم داران هدایت: تدبری بر زیارت جامعه کبیره صفحه 206

1- 462. بحارالانوار، ج 24، ص 358.

أَن تُؤَدُّوا الْأَمَانَاتِ إِلَی أَهْلِهَا» (1) قال: «ایانا عنّی ان تودی الاوّل الی الاِمام الَّذی بَعْده الکُتُب و العِلْم و السِّلاح». (2) . برید عجلی گوید: از امام باقر علیه السلام سؤال کردم منظور خداوند از این آیه چیست که می فرماید: «خدا به شما فرمان می دهد که امانت ها را به صاحبانش برسانید». امام فرمودند: خداوند ما را امر کرده است که باید امام پیشین، کتاب ها و علم و سلاح را به امام بعد از خود برساند. بعضی از بزرگان، امانت در دست ائمّه طاهرین علیهم السلام را «امامت» دانسته که باید از آن محافظت کرده و عاقبت به امام بعد از خود برساند. عن احمد بن عمر قال: سالت الرضا علیه السلام، عن قول اللّه عزّ و جلّ: «إِنَّ اللَّهَ یَأْمُرُکُمْ أَن تُؤَدُّوا الْأَمَانَاتِ إِلَی أَهْلِهَا» قال: «هُم الاَئِمَّه مِن آل مُحمَّد صلی الله علیه وآله ان یُؤدی الاِمام الاَمانه اِلی من بَعْده و لا یخصّ بِها غَیره و لا یزویها عنه». (3) . احمد بن عمر گوید: از امام رضا علیه السلام درباره قول خدای عزّ و جلّ که فرمود: «خدا شما را امر می کند که امانت ها را به صاحبش رد کنید»، پرسیدم. فرمود: ایشان ائمّه از آل محمّد صلی الله علیه وآله می باشند که باید هر امامی امانت را به امام بعد از خود بسپارد و به دیگری ندهد و از امام هم دریغ ندارد. پس امام باید تمام اموری را که اسباب امامت است، به امام پس از خود تحویل دهد. چه این اسباب ظاهری باشد (مثل روایت اوّل)، چه اسباب و امور باطنی باشد (مثل روایت دوّم) و هر یک از امامان امانت داران حقیقی خداوند هستند. عن المعلی بن خنیس قال: سألت ابا عبداللّه علیه السلام عن قول اللّه عزّ و جلّ: «إِنَّ اللَّهَ یَأْمُرُکُمْ أَن تُؤَدُّوا الْأَمَانَاتِ إِلَی أَهْلِهَا» قال: «اَمر الله الاِمام الاوَّل ان یدْفع اِلی الاِمام الَّذی بعدُه کلّ شی ء عنده». (4) .