پرچم داران هدایت: تدبری بر زیارت جامعه کبیره صفحه 207

1- 463. سوره مبارکه نساء، آیه 58.

2- 464. کافی، ج 1، ص 276.

3- 465. کافی، ج 1، ص 276.

4- 466. کافی، ج 1، ص 277.

معلی بن خنیس گوید: از امام صادق علیه السلام درباره قول خدای عزّ و جلّ که فرمود: «خدا شما را امر می کند که امانت ها را به صاحبانش رد کنید»، پرسیدم. فرمود: خدا امام پیشین را دستور می دهد که هر چه نزد اوست به امام بعد از خود رد کند.

والباب المبتلی به الناس من اتاکم نجی ومن لم یاتکم هلک

در این فراز به امامان معصوم عرضه می داریم: شما دری هستید که به وسیله آن مردم آزمایش می شوند که هر که نزد شما آید، نجات یافته و هر کس از شما دوری کند و نیاید، هلاک شده است. این فراز اشاره به «باب حِطّه» در قوم بنی اسرائیل دارد که آن قوم به «باب حطّه» امتحان شدند. این باب، دری بود که بنی اسرائیل بایستی با خضوع در حال رکوع، از آن در عبور کنند و بگویند «حِطَّهٌ» یعنی «خداوندا ما را مورد عفو و بخشش خود قرار ده». قوم بنی اسرائیل وقتی به آن در (که گفته شده در شام، دهکده اریحا و یا دربِ هشتم بیت المقدّس است) رسیدند، دیدند آن درب بسیار بلند و عظیم است، بسیاری از قوم بنی اسرائیل گفتند: با این دربِ بزرگ، احتیاجی به رکوع و خضوع نیست و ما گمان می کردیم درب کوچک است که باید خم شویم. لذا بعضی با حالت راست قامت وارد شدند و برخی برای آنکه متدیّنین را به تمسخر گیرند و علناً مخالفت کرده باشند، به درب پشت کرده وارد شدند و بعضی حتّی «حطّه» بر زبان جاری نساختند و عدّه ای نافرمانی بیشتری کرده، «حِنُطَه» به معنی «طلب گندم» را بر زبان آوردند. لذا قرآن می فرماید: «فَبَدَّلَ الَّذِینَ ظَلَمُوا قَوْلًا غَیْرَ الَّذِی قِیلَ لَهُمْ». (1) . کسانی که ستم کرده بودند، سخن را به غیر آن که به آنان گفته شده بود، تغییر دادند.