پرچم داران هدایت: تدبری بر زیارت جامعه کبیره صفحه 225

1- 489. تفسیر نور الثقلین، ج 2، ص 281.

2- 490. بحارالانوار، ج 68، ص 233.

3- 491. سوره مبارکه آل عمران، آیه 103.

با مراجعه به جلد بیست و سوم، صفحه نود و نه و همچنین جلد بیست و چهارم، صفحه یکصد و چهل و سه از کتاب گران قدرِ بحارالانوار، به انبوه احادیثی برمی خوریم که پیرامون هدایت گر بودن ائمّه اطهار علیهم السلام وارد شده است.

من اتبعکم فالجنه ماویه ومن خالفکم فالنار مثویه

«مأوا» در اصل به معنی پناهگاه است و سپس به مکان، مسکن و جایگاه گفته می شود. «مثوا» از ماده «ثوی» به معنی قرارگاه و محل استقرار یا اقامت دائم است. در این فراز می گوییم: هر کس از شما تبعیت و پیروی نماید، پناهگاه و جایگاه و مسکن او بهشت است و هر کس با شما مخالفت ورزد و دشمنی نماید، محل استقرار و اقامت دائمی او، آتش دوزخ الهی است. از آنجایی که شرط ایمان، ولایت است، هر کس به ولایت ایمان نداشته باشد، دین او کامل نگشته و ایمان او ناقص و بلکه بی فایده است. چرا که شرط آن را به جا نیاورده است. پس تابعین امامان هدایت علیهم السلام که در تمامی شئونات زندگی از آنان تبعیت کرده، به سوی بهشت راهی شده اند و دشمنان آنان که در تمامی زندگی سر ناسازگاری و جنگ با ایشان داشته اند، راهی جز دوزخ در پیش ندارند. در این باره احادیث فراوانی داریم که به یک مورد از آنها اشاره می شود. قال رسول اللّه صلی الله علیه وآله: «یا عَلی اَنتَ اَمیرَالمُؤمنین و إمام المتّقین، یا عَلی اَنَت سیّد الوَصیین، و وارث عِلم النَبیّین و خَیر الصدّیقین و اَفْضل السابقین. یا عَلی اَنْتَ زَوْج سیِّده نِساء العالمین و خلیفه خیر المُرْسلین. یا عَلی اَنتَ مولی المُؤْمنین. و الحجَّه بَعْدی علی الناس اَجْمِعین، إستوجب الجنّه من تولاک و استحقّ دخول النّار مَن عاداک. یا عَلی و الَّذی بعثنی بالنبوه و اصطفانی علی جَمیع البریّه، لو أن عبدا