پرچم داران هدایت: تدبری بر زیارت جامعه کبیره صفحه 277

1- 570. بحارالانوار، ج 38، ص 29.

2- 571. مناقب ابن شهر آشوب، ج 2، ص 261.

همیشه و در بعد از هر نماز بر زبان جاری می سازد و اذعان دارد که همه این اقرارها، اعترافاتِ درونی است. قال حسین بن علی علیهما السلام: «اَلَّلهُم انّی ادینک بِطاعَتِک و وِلایَتهم... مُؤْمن، مُقّر، مُسْلم بِذلک...». (1) . امام حسین علیه السلام فرمودند (پس از هر نماز بگویید): خداوندا من به دین تو پایبند و به اطاعت تو و ولایت ائمّه اطهار علیهم السلام مشغولم و ایمان دارم و اقرار می نمایم و تسلیم این امور هستم.... این اعتراف و اقرار در زیارت ائمّه علیهم السلام تکرار می شود: «... إنّی بِک عارِف و بِحَقّک مُقّر...». (2) . ...همانا من به تو معرفت دارم و به حق تو اعتراف می نمایم....

محتمل لعلمکم

«محتمل» از مصدر «احتمال» و در اینجا به معنی کسی که تسلیم و تصدیق می نماید، می باشد. مراد از این فراز آن است که زائر اقرار می نماید: هر چند عقل من و فهم من، علوم شما را درک نمی کند، ولی آن علوم و مراتب آن علم را تصدیق می نمایم و من می دانم و اعتقاد دارم که آن علوم حق است و اگر چه حقیقت و کُنْه آن را درک نمی کنم، ولی هیچ گاه انکار علم و مراتب علم شما را نمی کنم. عن ابی الصامت قال: سمعت اباعبدالله علیه السلام یقول: «ان مِن حَدیثنا ما لا یَحْتمله مَلِک مُقرّب و لا نبیّ مُرْسل و لا عَبْد مُؤْمن. قلت: فَمَن یَحْتملهُ؟ قال: نَحْن نَحْتَمِلْه». (3) .