پرچم داران هدایت: تدبری بر زیارت جامعه کبیره صفحه 282

1- 577. تفسیر نور الثقلین، ج 1، ص 73.

2- 578. بحارالانوار، ج 26، ص 294.

و مقام هایی است که خداوند برای شما قرار داده است. همان گونه که قبلاً نیز اعتراف نمودم که من عارف و آشنا به حقوق شما هستم و گفتم «عارف بِحَقِّکم».

معترف بکم

در این فراز زائر اعتراف دارد که امامت و ولایت ائمّه علیهم السلام را می شناسد و آنان را جانشینان خداوند بر روی زمین دانسته و اطاعت از آنها و ولایت پذیری آنها را واجب می داند و او اعتراف دارد که امامان معصوم علیهم السلام بهترین مردم هستند و آنها را از جان و نزدیکانش بیشتر دوست دارد و می داند با شناخت آنها دین او کامل گردیده و بدون معرفت و شناخت آنها، جاهل و حتّی در زمان جاهلیّت به سر می برد. عن الحارث بن المغیره قال: قلت لابی عبدالله علیه السلام: «قال رسول اللّه صلی الله علیه وآله، مَنْ ماتَ لا یَعْرف إمامه مات مَیْتَه جاهلیه؟ قال: نعم. قلت: جاهِلیّه جهلاء او جاهلیه لا یَعْرف إمامه؟ قال: جاهلیّه کُفْر و نِفاق و ضَلال». (1) . حارث بن مغیره گوید: به امام صادق علیه السلام عرض کردم، آیا پیامبر صلی الله علیه وآله فرموده است: هر کس بمیرد و امامش را نشناسد، به مرگ جاهلیّت مرده است؟ امام فرمودند: آری. عرض کردم: جاهلیّت کامل یا جاهلیتی که امامش را نمی شناسد؟ فرمودند: جاهلیّتِ کفر و نفاق و گمراهی.

مومن بایابکم مصدق برجعتکم

«رجعت» در اصل از «رجوع» به معنی بازگشتن به جای اوّل است. این فراز اشاره به رجعت و بازگشت امامان معصوم علیهم السلام دارد و آن یکی از اصول و ضروریات انکارناپذیر مذهب تشیّع می باشد.