پرچم داران هدایت: تدبری بر زیارت جامعه کبیره صفحه 290

1- 595. سوره مبارکه انبیا، آیه 105.

2- 596. تفسیر نور الثقلین، ج 1، ص 362.

3- 597. میزان الحکمه، ج 1، ص 294.

4- 598. بحارالانوار، ج 52، ص 354.

اخذ بقَولکم

وقتی زائر علم پیدا کرد به اینکه امامان معصوم علیهم السلام حق هستند و همیشه همراه حق بوده و از حق جدا نمی گردند، علم پیدا می کند که کلام و گفتار آنان نیز حقّ و حقیقت و صواب است و نباید از آن جدا گردد. لذا گفتارشان را پذیرا می گردد. عن محمّد بن مسلم قال: سمعت اباجعفر علیه السلام یقول: «لَیْسَ عِنْد أحدٍ مِنْ النّاس حقٌّ و لا صَوابٌ و لا اَحدٌ مِن النّاسِ یقضی بقَضاءِ حَقٍّ إلّا ما خَرَجَ مِنّا اَهْل البیت». (1) . محمّد بن مسلم می گوید: از امام باقر علیه السلام شنیدم که فرمودند: نزد هیچ کس از مردم حقّ و صواب وجود ندارد و هیچ یک از مردم قضاوت به حق نمی نمایند، مگر آنچه از ما فرا گرفته باشند. ائمّه علیهم السلام نیز مردم را به فراگیری و پذیرش این گفتارِ حق دعوت می نموده، آنان را ترغیب به طرح و بازگویی سؤالات خویش و فهمیدن کلام حق می نمودند و علم صحیح که مبداء گفتار حق است را فقط منحصر در خود می دانستند. قال ابوجعفر علیه السلام «لسلمه بن کهیل» و «الحکم بن عتیبه»: «شَرِّقا و غَرِّبا فَلا تَجدان عِلْماً صَحیحاً إلّا شَیْئاً خَرَجَ مِنْ عِنْدَنا أهل البَیْت». (2) . امام باقر علیه السلام به «سلمه» و «حکم» فرمودند: در شرق عالم و غرب عالم سیر کنید، هیچ علم صحیحی را نمی یابید، مگر آنچه از نزد ما اهل بیت بیان شده باشد.

عامل بامرکم

در این فراز زائر اقرار می نماید به اینکه: من عمل کننده به اوامر شما و دوری کننده از نواهی شما هستم.