پرچم داران هدایت: تدبری بر زیارت جامعه کبیره صفحه 305

1- 632. بحارالانوار، ج 25، ص 21.

امامان وادار می نماید. یعنی اگر کسی محبّت خداوند را داشته باشد، تابع امام معصوم می گردد. عن أبی عبداللّه علیه السلام: «و اللّه لا یطیع اللّه عَبد اَبَداً إلاَّ ادخل اللّه عَلیه فی طاعته اتباعنا و لا واللّه لا یتبعنا عَبد اَبَداً إلّا احبّه اللّه و لا و اللّه لا یَدْع أحد إتباعنا اَبداً إلّا ابغضنا و لا و اللّه لا یبغضنا احدٌ ابداً إلاَّ عَصی اللّه». (1) . امام صادق علیه السلام فرمودند: به خدا سوگند هرگز بنده ای فرمانبرداری خدا را نکند، جز آنکه خداوند پیروی ما را در فرمان برداری او داخل گرداند و به خدا سوگند پیروی نکند بنده ای از ما، جز آنکه خدا دوستش دارد و به خدا سوگند هیچ گاه بنده پیروی ما را وانگذارد، جز آنکه ما را دشمن دارد و به خدا سوگند هیچ گاه کسی ما را دشمن ندارد، جز آنکه نافرمانی خدا را کرده است.

ونصرتی لکم معده

«نصرت» به معنی یاری رسانی است. «مُعَدّه» یعنی مهیا و آماده. زائر، نفس، جان و مال خود را آماده کرده تا به یاری امام اقدام نماید. چرا که او می داند نصرت و یاری امام، گاهی به جهاد و مبارزه در راه خداوند است و گاهی به بذل مال و بخشیدن و احیا و زنده نگاه داری مجالس آنها و گاه با سخن گفتن و دفاع نمودن از آنها و تبلیغ و بیان فضائل آنان. پس هر کس وظیفه دارد، امامان معصوم علیهم السلام را یاری رساند و این تکلیف از هیچ کس برداشته نشده، حتّی ازکسی که تمام بدنش عاجز است. فَقال رَجل لأبی عبداللّه صلی الله علیه وآله: یَابْن رسول اللّه انّی عاجز بَدَنی عَنْ نُصْرتکم و لَیْست املک إلّا البَرائه مِن أَعدائکم و اللَعن عَلیْهم، فَکَیْفَ حالی؟