پرچم داران هدایت: تدبری بر زیارت جامعه کبیره صفحه 347

1- 705. دعای ندبه، مفاتیح الجنان.

2- 706. بحارالانوار، ج 26، ص 259.

3- 707. صحیفه سجادیه، دعای 4، فراز 2.

از امامانِ رستگاری و پیشوایان اهل پرهیزکار - که بر همه آنها درود باد - پس به آمرزش و خوشنودی، از آنها یاد کن. ائمّه اطهار علیهم السلام هدایت گر و راهنمای نیکان هستند که خود از طرف خداوند، هدایت گردیده و هدایت گر مؤمنین شده اند. قال علی علیه السلام: «أَنا الهادی و المُهْتَدی، و أَنا مَلْجاء کلّ ضَعیف و مَأْمن کلّ خائف، و أنا قائد المُؤْمنین إلی الجنَّه». (1) . حضرت علی علیه السلام فرمودند: من هدایت کننده و هدایت شده ام و من پناه هر ضعیف و محلِ امن برای هر کسی که می ترسد هستم و من رهبر مردمِ با ایمانم که آنان را به سوی بهشت خواهم برد. پس امام به سوی خداوند هدایت می کند و به سوی حقیقت رهبری می نماید. عن أبی جعفر علیه السلام: «أیّها النّاس إنّ اَهل بَیْت نَبیّکُم شرفهم اللّه بِکرامَته و اعزّهم بِهداه... فَهُم أئمّه الدُعاه و القادَه الهادیه». (2) . امام باقر علیه السلام فرمودند: ای مردم، همانا خداوند به کرامت خود، به اهل بیت پیامبر شما شرافت بخشید و به هدایت خود، به آنها عزّت داد. پس آنها امامان دعوت گر و رهبران هدایت هستند.

وحجج الجبار

مراد از «جبّار» در این فراز، خداوند تعالی است که این کلمه اشاره به عظمت شأن و مقام خداوند دارد که در تمامی سلطنت خود، دارای جبروت و قهر و غلبه بر تمامی امور است و دارای قدرت فراوانی است که غیر او در برابرش خاضع می باشد. پس جبّار صفت خداوند است، بی آنکه بخواهد بر کسی ستم کند.