پرچم داران هدایت: تدبری بر زیارت جامعه کبیره صفحه 358

1- 726. بحارالانوار، ج 59، ص 258.

2- 727. سوره مبارکه شعراء، آیه های 195 - 192.

و الروح... ففَتَحَ لِأمیرالمُؤْمنین بصره فَرَاهُم فی مُنْتهی السَّموات إلی الأرْض یغسِلُون النَبی مَعَه و یُصلّون مَعَه عَلیْه و یحفرون لَه...». (1) . امام صادق علیه السلام فرمودند: زمانی که رسول خداوند جان به جان آفرین تقدیم کرد، جبرئیل به همراه فرشتگان و روح (که در شب قدر نازل می شود) به زمین آمدند... و چشم حضرت علی را به سوی آسمان جلب کردند. پس حضرت ملاحظه کردند که از بی نهایت آسمان تا زمین ملائکه در غسل دادن پیامبر با آن حضرت همراهی می کنند و همگی بر پیامبر نماز خواندند و پیامبر را دفن کردند. چنانچه زائر این زیارت را به قصد زیارت حضرت علی علیه السلام می خواند، بایستی به جای کلمه «جدّکم» بگوید «أخیک». چرا که حضرت علی علیه السلام برادر پیامبر بودند و بین آن دو بزرگوار، صیغه «اخوت» خوانده شده بود، هر چند حضرت علی علیه السلام به صراحتِ آیه مباهله (2) ، نفس پیامبر است.

اتاکم الله ما لم یوت احدا من العالمین

اشاره

خداوند به امامان علیهم السلام چیزهایی عنایت فرموده که به دیگران نداده و یا بهره ای بسیار ناچیز به دیگران داده است. این امور بسیار زیاد و در حدّی است که نمی توان احصا کرد. ولی با توجّه به آنچه از روایات استفاده می شود از بین این امور که خداوند به ائمّه اطهار علیهم السلام داده به چهارده مقام اشاره می نماییم:

علم و آگاهی

آنان گنجواره ها و خزانه های علم الهی هستند که در فراز «خُزّان العلم» و فراز «عیبه العَلْم» و فراز «اصْطَفاکم بِعِلْمه» و دیگر فرازها توضیح آن گذشت.

مشاهده اعمال

امامان معصوم علیهم السلام، اعمال مردم را هر چند بسیار باشد، می بینند و تمامی اعمالِ تمام