پرچم داران هدایت: تدبری بر زیارت جامعه کبیره صفحه 369

1- 750. سوره مبارکه کهف، آیه 6.

قال علی بن الحسین علیهما السلام: «اللَّهُمَّ وَ صَلِّ عَلَی أَوْلِیَائِهِمُ الْمُعْتَرِفِینَ بِمَقَامِهِمُ... الْمُسَلِّمِینَ لِأَمْرِهِمُ، الْمُجْتَهِدِینَ فِی طَاعَتِهِمُ، الْمُنْتَظِرِینَ أَیَّامَهُمُ». (1) . امام سجّاد علیه السلام فرمودند: خداوندا و بر دوستان آنها که اعتراف کنندگان به مقامشان،... تسلیم شدگانِ فرمانشان، کوشش کنندگان در طاعتشان و منتظران روزهای (دولت) آنانند، درود فرست. از آن جایی که مؤمنان اطاعت از امام را واجب و لازم می دانند، لذا دعا می کنند بر این اطاعت باقی باشند. همان گونه که بر یکتاپرستی باقی هستند. قال علی بن الحسین علیه السلام: «اللَّهُمَّ وَ اجْعَلْنِی مِنْ أَهْلِ التَّوْحِیدِ وَ الْإِیمَانِ بِکَ، وَ التَّصْدِیقِ بِرَسُولِکَ، وَ الْأَئِمَّهِ الَّذِینَ حَتَمْتَ طَاعَتَهُمْ». (2) . امام سجّاد علیه السلام فرمودند: خداوندا و مرا از یکتاپرستان و ایمان آورندگان به خود و از باورداران به پیامبرت و امامانی که اطاعتشان را واجب نمودی، قرار ده.

وخضع کل جبار لفضلکم

«خَضَعَ» به معنی فروتنی کرد و نرمی و نازکی و فرمان برداری نمود، می باشد. «جَبّار» به کسی می گویند که از روی خشم و غضب می زند و می کُشد و نابود می کند و پیرو فرمان عقل نیست. به تعبیر دیگر، جبّار کسی است که دیگری را مجبور به پیروی خود می کند و یا می خواهد نقص خود را با ادّعای عظمت و تکبّر، ظاهراً برطرف سازد و در یک کلمه جبّار به معنی «گردنکش» است. در قرآن کریم چنین افرادی که «جبّار» نامیده شده اند، به همراه صفت «عنید» (تکبرپیشه، خودپسند و سرکش در برابر حق) (3) و صفت «شقی» (نگون بخت و