پرچم داران هدایت: تدبری بر زیارت جامعه کبیره صفحه 370

1- 751. صحیفه سجادیه، دعای 47، فراز 64.

2- 752. صحیفه سجادیه، دعای 48، فراز 12.

3- 753. سوره مبارکه هود، آیه 59.

تیره رو) (1) و صفت «عصی» (نافرمان و گناهکار) (2) آمده اند. این فراز بیانگر آن است که فضائل ائمّه علیهم السلام آن چنان بالاست که اگر گردنکشان عالم به فضائل ائمّه علیهم السلام آگاه شوند، در برابر آنان متواضع و فرمان بردار می گردند.

وذل کل شی ء لکم

«ذَلَّ» از ماده «ذُلَّ» و «ذِلَّه» به معنی خوار و بی قدر شدن و نیز به معنی رام و متواضع گردیدن آمده و نقطه مقابل «عزّت» است. این فراز بیانگر تواضع تمامی اشیا و آفریده شدگان در برابر امامان علیهم السلام و برای ایشان است. شاید چهار فراز اخیر که بیانگر تواضعِ شرافت مندان و به مشقّت انداختن متکبّران و فروتنی گردنکشان و خواری و رامی تمامی اشیا است، حکایت روز رستاخیز باشد که در برابر عظمت آنها در صحرای محشر، تمامی افراد چه مؤمن و کافر و منافق از انسان ها گرفته تا جنّ ها و حتّی تمامی آفریده شدگان و اشیا، سر تسلیم و تواضع فرود می آورند. حضور آنان در صحرای محشر چنان با عظمت است که توصیف ناشدنی بوده، همه را به حیرت وادار می نماید. در چهار فراز اخیر، از آنجایی که زائر، تواضع و سرافکندگی و ذلّت را در وادی محشر حتمی می دانسته، از فعلِ ماضی که بیانگر «وقوع حتمی» است، استفاده نموده.

واشرقت الارض بنورکم وفاز الفائزون بولایتکم بکم یسلک الی الرضوان وعلی من جحد ولایتکم غضب الرحمن

«اَشْرَقَت» از ماده «شَرْق» و به معنی برآمدن و تابیدن نور است.