پرچم داران هدایت: تدبری بر زیارت جامعه کبیره صفحه 382

1- 777. صحیفه سجادیه، دعای 51، فراز 7.

2- 778. بحارالانوار، ج 33، ص 58.

مجرّدی است، به این نام نامگذاری شده به خاطر آن است که از نظر تحرّک و حیاطآفرینی و ناپیدا بودن همچون نَفَس است. روح ائمّه اطهار علیهم السلام دارای خصلت هایی بوده که هیچ روح دیگری چنین ویژگی هایی را نداشته است. برای نمونه، روح آنها به حقایق عالم و به تمام جزئیات دنیا و اخبار آینده و احوال قیامت علم داشته است و از طرفی خداوند آنان را بر تمامی اتّفاقاتی که در هر گوشه عالم رخ می دهد، واقف کرده است و روح امام بایستی این چنین باشد. قال ابوجعفر علیه السلام: «اللّه اَجلّ و اَعزَّ و اَکْرم مِنْ أن یفرض طاعه عَبدٍ یحجب عَنه عَلْم سَمائه و اَرْضه. ثمّ قال: لا یحجب ذلک عَنه». (1) . امام باقر علیه السلام فرمود: خداوند بزرگ تر و گرامی تر و ارجمندتر از آن است که فرمانبریِ بنده ای را واجب کند که بر اتّفاق های آسمان و زمین آگاه نباشد. سپس فرمود: اینها بر او پوشیده نیست. یعنی امامی که فرمانبری اش از طرف خداوند واجب شمرده شده، باید بر اسرار زمین و آسمان واقف بوده و روح او بر همه امور مطّلع باشد و خداوند چنین روح بلند و ملکوتی را در بین روح های دنیایی مردم قرار داده است.

وانفسکم فی النفوس

«اَنْفُس» و همچنین «نفوس»، جمع «نفْس» هستند و نفس در قرآن به معانی متعدّدی آمده است که از آن جمله می توان به معنی «روح» (2) ، «ذات و شخص» (3) ، «خواهش نفسانی» (4) ، «جان، قلب، دل و باطن» (5) و «بشر و انسان» (6) اشاره کرد. نفْس های امامان