پرچم داران هدایت: تدبری بر زیارت جامعه کبیره صفحه 386

1- 787. المزار، ص 465.

2- 788. من لا یحضره الفقیه، ج 2، ص 599.

3- 789. بحارالانوار، ج 85، ص 153.

بیان کرده است. (1) .

فما احلی اسمائکم

این جمله در مقام تعجب از زیادی حلاوت و شیرینی اسامی ائمّه اطهار علیهم السلام بیان شده است. از آنجایی که ائمّه اطهار علیهم السلام مظهر اسماء خداوند هستند، دارای زینت و زیبایی خدادادی بوده که فوق آن زینت، تصوّر نمی شود. در وقت خلقت نورانی آنها که هزاران سال قبل از خلقت آسمان و زمین بوده، آنها زینت عرش الهی بودند. و در دنیا نیز زینت اهل زمین و در قیامت زینت بهشتیان هستند. از طرف دیگر ذکر و یاد هر چیز دارای دو رکن است؛ رکن اوّل لفظ آن شی ء و یا اسم آن است که به واسطه آن کلمه، تصوّری از مفهوم در ذهن نقش می بندد و رکن دوّم مفهوم آن، که گاهی بدون لفظ نیز در ذهن نقش بسته، تصوّر آن حاصل می گردد. هر گاه مفهوم حاصل شد، اعضا و جوارح نسبت به آن مفهوم واکنش نشان می دهند. به طور مثال اگر نام شخص ظالم و ستم پیشه ای در مقابل شخص مظلومی گفته شود و او بداند که تا چند لحظه دیگر با ظالم مواجه خواهد شد، رنگ از رخسار مظلوم خواهد پرید و یا لفظ طعامِ خوش طعمی در مقابل فرد گرسنه ای که چندین روز است غذا نخورده گفته شود از دهانش بزاق ترشح می شود. پس الفاظ مختلف در اشخاصی مختلف واکنش های متفاوتی ایجاد خواهد کرد. نام ائمّه علیهم السلام که زیباترین های قبل از خلقت و پس از خلقت در دنیا و آخرت هستند و تجلّی صفات و اسماء خداوند می باشند، برای فرد عاشق، حلاوت باطنی و معنوی