پرچم داران هدایت: تدبری بر زیارت جامعه کبیره صفحه 392

1- 799. اشاره به سوره مبارکه نور، آیه 35.

2- 800. در احادیث فراوانی ائمّه اطهار علیهم السلام به «مَعادن علم اللّه»، «خَزنه علم اللّه» (گنجواره های علم خداوند)، «عیبه عِلم اللّه» (ظرف های دانش خداوند)، «راسخون فی العلم» (استواران در علم) و «عیش العلم» (زنده نگهدارنده علم) توصیف شده اند.

و تمامی اوامر و نواهی صادره از معصوم، رشددهنده می باشد. همان گونه که تمامی دستورات طبیب و پزشک معالجِ مریض که برای درمان مرض، صادر می شود و داروهای تجویز شده او، مداواکننده مریض است.

ووصیتکم التقوی

«تقوا» از ماده «وقایه» به معنی نگهداری اشیا در برابر اموری که به آنها زیان و آزار می رساند، می باشد و تقوا، قراردهنده روح در یک پوشش حفاظتی در برابر خطرها است و لذا گاهی تقوا را به ترس و خوف تفسیر کرده اند، در حالی که ترس و خوف سبب تقوا می شود، ولی معنی تقوا نیست. و در عرف شرع، تقوا به معنی خویشتن داری در برابر گناهان است و به تعبیر دیگر یک نیروی کنترل کننده درونی است که افراد را در برابر طغیان های شهوانی حفظ می نماید و یک دژ محکم در برابر خطرهای گناهان است. قال علی علیه السلام: «اعْلَموا عِباد اللّه ان التَّقْوی دار حصن عَزیز». (1) . امام علی علیه السلام فرمود: ای بندگان خدا بدانید که تقوا قلعه و دژ محکم و غیر قابل نفوذ است. بنابراین ساکنان قلعه استوار تقوا، فقط مؤمنان هستند. قال علی علیه السلام: «التَّقوی حصْن المُؤْمن». (2) . امام علی علیه السلام فرمود: تقوا دژ مؤمن است. قرآن کریم، برای تقوا بزرگ ترین امتیاز را برشمرده، آن را معیار سنجش ارزش انسان ها دانسته (3) و لباس تقوا را بهترین لباس شمرده (4) و نیکی و تقوا را قرین یکدیگر