پرچم داران هدایت: تدبری بر زیارت جامعه کبیره صفحه 401

1- 824. بحارالانوار، ج 15، ص 28.

باطنی و معنوی. همچنین از نور ائمّه اطهار علیهم السلام بهشت و تمام نعمت های بهشتی آفریده شده، پس آنها منتها و پایان خیر (که بهشت است) می باشند. بعضی دیگر این فراز را این گونه تفسیر کرده اند: منظور از خیر تمام محسنات و خوبی هایی است که وجود دارد. چه کلّی خوبی ها منظور باشد و چه خوبی ای خاص که در وجود شخصی خاص وجود داشته باشد. پس به حسب کلّی هر چیزی که شریف و محبوب و مطلوب باشد، از خوبی ها و خیرهاست. چه از امور دنیایی باشد، چه از امور آخرتی. پس مال، حیات، دین و اعمال صالح، مطلوب و از امور ظاهری بوده و خیر است و عصمت، ولایت، کرامت، علم، و... مطلوب و از امور باطنی بوده و خیر است. ائمّه معصومین علیهم السلام اوّلْ کسانی هستند که به این صفات متّصف گردیده و در این وادی گوی سبقت را از دیگران ربوده و آنچنان در صفات حمیده و حسنات پیش رفته اند که اصل و فرعِ خیر و محسّنات گردیده اند و در این وادی کامل ترین شده اند به نحوی که کسی دیگر به این درجه کمال دست نیافته و نمی یابد. لذا معدن و مأوای تمام صفات حمیده و محسّنات نیکو گردیده اند و آنها در نهایت آن صفات به سر می برند و منتهای تمام آن اوصاف گشته اند. قال ابو عبداللّه علیه السلام: «نَحْن أصل کلّ خیر و مِن فُروعنا کلّ برّ و فَمِن البرّ التَوْحید و الصَّلوه و الصّیام...». (1) . امام صادق علیه السلام فرمودند: ما اصل تمام خیرها هستیم که از فرع های ما تمام خوبی ها صادر می گردد. پس از خوبی ها توحید، نماز و روزه و... است. در روایت دیگر این گونه آمده است: قال ابو عبداللّه علیه السلام: «نَحْن أَصل الخَیر و فُروعه طاعَه اللّه و عَدوّنا أَصل الشَرّ و فُروعه مَعْصیه اللّه». (2) .