پرچم داران هدایت: تدبری بر زیارت جامعه کبیره صفحه 408

1- 838. بحارالانوار، ج 24، ص 49.

باشد. پس معنی «شفا جُرُف الهَلَکات» یعنی لبه دیواره هلاک کننده ها که زیر آن خالی است و هر لحظه ممکن است فروریزد و کسانی که بر روی لبه ایستاده اند را به سوی هلاکت بکشاند. پیروان و شیعیان امامان معصوم علیهم السلام به واسطه تربیت ائمّه معصومین علیهم السلام و وجود آنها و امامت پیروی از آنها، از ذلّتِ گمراهی و کفر خارج می شوند و به عزّتِ اسلام و ایمان روی می آورند و از طرفی از ذلّتِ جهل خارج می شوند و به عزّتِ علم سرفراز می گردند و به واسطه قبول ولایت ائمّه معصومین علیهم السلام از ذلّت عذاب های دنیایی و آخرتی نجات یافته، به عزّتِ امن و امان سرافراز می گردند و به واسطه توسّل به آنها، از سختی ها نجات می یابند و به واسطه تمسّک به ریسمان محکم آنها که همان عروهالوثقی هستند، از پرتگاه های اعتقادی و معنوی و از آتش دوزخ رهانده می شوند. قیل لعلی بن ابیطالب علیه السلام: «کَیْفَ اَصْبحتَ؟ فَرَفَعَ رَأْسَه و قال: اصبَحْتُ و اللّه مُحبّاً لِمحبّنا، صابراً علی بُغْض مبغضنا ان محبّنا یَنْتظر الروح و الفَرج فی کلّ یَوْم و لَیْله و ان مبغضنا بنی بُنْیاناً فأَسس بُنْیانه عَلی شفا جُرُف هار فَکأنّما بُنْیانه قَدْ انهار». (1) . کسی به حضرت علی علیه السلام عرضه داشت: چگونه صبح کردید؟ امام سر خود را بالا آورده، فرمودند: شب را به صبح رساندم در حالی که دوست دار دوستدارانم هستم و بر کینه توزی دشمنانم صبر پیشه می کنم و همانا دوستانم فرج و گشایش الهی را انتظار می کشند و دشمنانم بنیان خود را بر پرتگاهی که هر لحظه به میان آتش پرتاب خواهد شد، بنا کرده اند.

بابی انتم وامی ونفسی

این جمله - که زائر قبلاً چهار بار بر زبان جاری ساخته بود - در اصل این گونه بوده