پرچم داران هدایت: تدبری بر زیارت جامعه کبیره صفحه 409

1- 839. بحارالانوار، ج 27، ص 121.

است: «افدَیْتکم بِاَبی و اُمّی و نَفْسی» یعنی پدر، مادر و خودم را فدای شما می نمایم. پس این فراز جمله فعلیّه است که فعل آن حذف شده و «انتم» نائب از ضمیر منصوبی گردیده است. در این صورت «باء» در «بِأبی» برای تعدیه است. برخی نیز گفته اند: جمله اسمیّه است و «انتم» مبتدا و «بأبی» خبر آن است و «باء» برای تفدیه می باشد.

بموالاتکم علمنا الله معالم دیننا

زائر در این فراز به آثار موالات و محبّت ائمّه اطهار علیهم السلام پرداخته و در اوّلین اثر آن می گوید: به واسطه قبول ولایت و پیروی از شما، خداوند به ما معارف و معلومات دینمان را می فهماند و به واسطه علومی که از طرف شماست، خداوند به ما علم و آگاهی می دهد و این علوم همان علم هایی است که خداوند به هر که لایق بداند، عطا می نماید. تعلیم معارف دین به واسطه ولایت ائمّه علیهم السلام به دو صورت است: 1 - علم به احکام دین و معارف و اعتقادات و علم به کیفیّت سلوک به سوی خداوند و دوری از صفات رذیله و پیوند به صفات حمیده، به واسطه تعلیم ائمّه علیهم السلام و یا علم و دانش های ظاهری و معنوی که از طرف ائمّه علیهم السلام به ما رسیده است، می باشد. پس ما علوم احکام، اخلاق و اعتقادی و... را از ائمّه علیهم السلام کسب نموده و بر دین خود علم و آگاهی یافته ایم. 2 - به واسطه محبّت کاملی که به ائمّه علیهم السلام حاصل می گردد، حقیقت توحید، نبوّت و ولایت درک می شود و از همان محبّت، به مسائل اعتقادی دیگر پی خواهیم برد. پس این معرفت از باب تعلیم نیست، بلکه از باب جزا و هدیه الهی به واسطه محبّت ائمّه علیهم السلام است که خیر دنیا و آخرت را به محبّ می دهد و یکی از این خیرها، معرفت به دین است.