پرچم داران هدایت: تدبری بر زیارت جامعه کبیره صفحه 423

1- 867. بحارالانوار، ج 8، ص 47.

شاید هم منظور آن است که ائمّه اطهار علیهم السلام نزد خداوند دارای مقام و منزلت و مکانی هستند که نزد صاحبان علم، معلوم و مشخص است و یا اینکه نزد تمام مردم، مشخص و معلوم است. چرا که مردم اجمالاً علم به علو درجات آنها دارند. آنها دارای درجاتی هستند که هیچ کس به آن واقف نیست. آنها «حقیقت قرآن» را می دانند و تمام آن در سینه های آنها نهفته است. عن هارون بن حمزه عن أبی عبداللّه علیه السلام قال سمعته یقول «بَلْ هُوَ آیَاتٌ بَیِّنَاتٌ فِی صُدُورِ الَّذِینَ أُوتُوا الْعِلْمَ...» (1) قال: «هی الأئمّه خاصّه». (2) . هارون بن حمزه می گوید: امام صادق علیه السلام در تفسیر آیه «بلکه این آیات قرآن بیان کننده است و در قلب های کسانی که صاحبان علم هستند جای دارد...»، فرمودند: صاحبان علم فقط ائمّه اطهار علیهم السلام هستند. آنها «عالم به اسم اعظم خداوند» هستند. و آنها دارای تمام صفات نیکو و دور از تمام زشتی ها می باشند و عالم به ما کان و مایکون. آنها حجّت خداوند و باب الهی و زبان خداوند و... هستند. قال ابوجعفر علیه السلام: «نَحْن حُجَّه اللّه و نَحْن باب اللّه و نَحْنُ لِسان اللّه و نَحْن وَجْه اللّه و نَحْن عَیْن اللّه فی خَلْقه و نَحْن ولاه أَمْر اللّه فی عِباده». (3) . امام باقر علیه السلام فرمودند: ما حجّت خداوند و باب الهی و زبان خداوند و آبروی خداوند و چشم خدا در بین مردم و حکمرانان خداوند در امور خدا در بین بندگان هستیم. در احادیثی ائمّه معصومین علیه السلام برای شناساندن مقام و منزلت خودْ پرده از بعضی اسرار برداشته، به اصحاب خاص خود مطالبی را می فرمایند که تمام آنها حکایت از