پرچم داران هدایت: تدبری بر زیارت جامعه کبیره صفحه 425

1- 871. بحارالانوار، ج 8، ص 59.

2- 872. جامع احادیث الشیعه، ج 15، ص 252.

آتش پرتاب گردید، خدا را به حقّ ما سوگند داد و خداوند آتش را بر او سرد و سلامت کرد و زمانی که موسی دریا را شکافت، خداوند را به حقّ ما خواند و خداوند دریا را برایش آرام کرد. و موقعی که یهودیان قصد جان عیسی را کردند، او خداوند را به حقّ ما خواند، پس خداوند او را از قتل نجات داد و به سوی خود بالا برد. شاید منظور این فراز، جاه و منزلت ائمّه علیهم السلام در قیامت باشد که آنها در آن وادی دارای منزلتی بس عظیم و بزرگ هستند. امام رضا علیه السلام در روایتی می فرمایند: «فَانّه إذا کان یَوْم القیامه لَم یبق مَلِک مُقرّب و لا نبیّ مُرْسل و لا مُؤْمن مُمْتَحن إلّا و هو یحْتاج إلیهما فی ذلک الیَوْم». (1) . همانا آنگاه که روز قیامت برپا شود، هیچ فرشته مقرّب و هیچ پیامبر و هیچ مؤمنی نیست، مگر آنکه نیاز به (شفاعت) آن دو (حضرت محمّد و علی) دارند. ائمّه اطهار علیه السلام، با چنان عظمتی وارد محشر و سپس بهشت می شوند که همه را به حیرت می اندازند. عَن الرضا علیه السلام عن ابائه قال: قال رسول اللّه صلی الله علیه وآله: «یا علی إذا کان یَوْم القیامه کُنت اَنت و ولدک عَلی خَیْل بلق متوجین بالدُرّ و الیاقوت، فَیَأْمر اللّه بِکُم إلی الجَنَّه و النّاس ینْظَرون». (2) امام رضا علیه السلام از پدرانش نقل کردند که پیامبر صلی الله علیه وآله فرمودند: ای علی، هنگامی که روز قیامت برپا شود تو و فرزندان تو، اسبان شتاب گر سوار می شوید که پوشیده شده به دُرّ و یاقوت. پس خداوند شما را به سوی بهشت روانه می کند، در حالی که مردم متحیّرانه نگاه می کنند.

والشان الکبیر

منظور منزلت و شأنیّت فراوانی است که خداوند به ائمّه اطهار علیهم السلام عنایت کرده است