پرچم داران هدایت: تدبری بر زیارت جامعه کبیره صفحه 431

1- 879. سوره مبارکه نساء، آیه 122.

به تعبیر دیگر اگر انسان خداوند را به مقام و منزلت اهل بیت علیهم السلام سوگند دهد و یا از ائمّه علیهم السلام بخواهد بین او و خداوند واسطه گردند، هیچ شرکی به وجود نمی آید، بلکه با وساطت آبرومندان درگاه الهی، حوائج زودتر و حتمی تر برآورده خواهد شد. منظور زائر از جمله «یا وَلیَّ اللَّه» آن امامی است که او را زیارت می نماید و تعیین امام یا به نام بردن است یا با حضور قلب یا به اینکه کنار قبر شریف آن امام حضور یافته است و بعضی گفته اند: می تواند منظور زائر تمام ائمّه علیهم السلام باشد و «وَلیَّ اللّه» شامل تمام ائمّه اطهار علیهم السلام شود و اینکه کلمه «ولیّ» به صورت مفرد آمده، به اعتبار جنسیّت «ولیّ» است.

فبحق من ائتمنکم علی سره

«ائْتَمَنَکم» از ماده «امن» بوده و به معنیِ «شما را امین دانست»، می باشد. منظور زائر در این فراز، قسم دادن ائمّه اطهار علیهم السلام به خداوند متعال است. همان که ائمّه علیهم السلام را اُمنا و امین ها بر اسرار خود دانسته است. اسرار الهی عبارت است از علوم و معارفی که بیان و افشای آن مگر برای اهل آن جایز نیست. ائمّه اطهار علیهم السلام حافظ و امین بر اسرار الهی بوده، آن را حفظ نموده (همچنان که در فراز «حفظه سِرّ اللّه» بیان شد) و امانت داران اسرار خداوند بوده اند و بعضی از آن امانت ها را به اهلش می رساندند. حضرت امام صادق علیه السلام در خطبه ای اشاره به فضائل ائمّه علیهم السلام کرده، فرمودند: «اسْتَوْدعهُ سِرّه و اسْتَحْفظه عِلْمه». (1) . خداوند آنان را ودیعه داران و امانت دارانِ سِرّ خود قرار داد و آنان را محافظت کنندگان علمش محسوب کرد.