پرچم داران هدایت: تدبری بر زیارت جامعه کبیره صفحه 51

1- 111. تفسیر نورالثقلین، ج 3، ص 526.

2- 112. مستدرک سفینه البحار، ص 463.

ورحمه الله وبرکاته

رحمت خداوند، عبارت است از «بخشش نعمت» و بر دو قسم است: «رحمت عام» و «رحمت خاص». رحمت عام، بخشش خداوند نسبت به همگان است. به گونه ای که شامل حال همه افراد چه مؤمن و چه کافر می شود و رحمت خاص، بخشش خداوند نسبت به مؤمنان است و مخصوص اهل ایمان و طاعت می باشد. «رحمان» اشاره به رحمت عام دارد و «رحیم» بیان کننده رحمت خاص خداوند است. قال الصادق علیه السلام: «و اللّهُ اِله کُلُّ شَی ءٍ الرَّحمانُ بِجَمیعِ خَلْقه، الرَّحیمُ بِالمُؤمِنین خاصّه». (1) . امام صادق علیه السلام فرمودند: خداوند معبود همه چیز است. نسبت به تمام مخلوقاتش رحمان و نسبت به مؤمنانِ خاصّش، رحیم است. خداوند در دنیا و آخرت رحمتی گسترده دارد که در دنیا شامل حال همگان گشته و در آخرت فقط به مؤمنان اختصاص دارد که مسلّماً این رحمت تمام شدنی نیست. «یَا مَنْ لَا تَفْنَی خَزَائِنُ رَحْمَتِهِ». (2) . ای کسی که گنج های رحمت او نابود نمی شود. گنجینه رحمت الهی پایان یافتنی نیست و همه از او رحمت می طلبند. «یَا أَرْحَمَ مَنِ انْتَابَهُ الْمُسْتَرْحِمُونَ». (3) . ای بخشنده ای که رحمت خواهان پی درپی نزد او می آیند.

السلام علی محال معرفه الله

«سلام» نوعی اعلام تحیّت و درود به مخاطب است. در زبان عربی می توانیم سلام را به صورت «نکره» ذکر کرده و بگوییم: سلامٌ علیک. همچنان که در قرآن کریم می خوانیم: