پرچم داران هدایت: تدبری بر زیارت جامعه کبیره صفحه 53

1- 116. سوره مبارکه مریم، آیه 15.

2- 117. سوره مبارکه نمل، آیه 59.

3- 118. سوره مبارکه مریم، آیه 33.

مقصود این است که ائمّه طاهرین علیهم السلام منزل ها و قرارگاه هایِ نعمت ها و سودها و موهبت های فراوان و پایدار الهی هستند و این منازل است که پس از دریافتِ موهبت ها و نعمت های فراوان الهی، به مقتضای طلب و ظرفیّت هر یک از مردم، به آنها ارزاق دنیوی، معارف حقیقی و علوم الهی را عطا می کنند و آنان مقصد نزولِ برکات الهی و مبدأ اعطای برکات الهی به مردم اند.

ومعادن حکمه الله

«معادن» جمع معدن است به معنی رویشگاه و مقَر. «حکمت» عبارت است از خِردی که از هر نوع کاستی و اشتباه، خالی و رساننده به حقّ از طریق علم، آگاهی و شناخت موجودات باشد. بعضی بین حکمت خداوند و حکمت انسان ها تفاوت قائل شده، گفته اند: «حکمت خداوند» عبارت است از شناخت اشیا و ایجاد و خلقت آنها، در نهایت تدبیر و اعجاز و «حکمت انسان» عبارت است از شناخت موجودات به گونه ای که انسان بتواند به وسیله آن، حقیقت را هر کجا و در هر لباسی هست، بشناسد و باطل را در هر موقعیّتی که وجود دارد، تشخیص دهد و این کار از خِردی سرچشمه می گیرد که از هر نوع اشتباه و کاستی خالی باشد. البتّه برای حکمت، معانیِ فراوانی ذکر شده است. مانند: «شناخت اسرارِ جهان هستی» و «معرفت و شناسایی خداوند». می توان همه آنها را یک جا جمع کرد و گفت: حکمت عبارت است از «مجموعه ای از معرفت، علم، اخلاق پاک و پسندیده، تقوا، نور هدایت، فهم و عقل». و این همان صفاتی است که لقمان در قرآن به آن توصیف شده است: