با پیشوایان هدایتگر صفحه 12

عبارت دیگری در اذن دخول حرم آمده که دلالتش بر آن چه گفتیم واضح تر است:

الحمد للّه الّذی منَّ علینا بحکّام یقومون مقامه لو کان حاضراً فی المکان;2

سپاس خدایی را که با حاکمانی که اگر خدا مکانی داشت آنان قائم مقام او بودند بر ما منّت گذارد.

بنابراین، هدف از زیارت که به معنای توجّه است توأم با روی گردانی از غیر، همانا توجّه تمام به سوی خداوند متعال و روی گردانی از غیر اوست.

چرایی تأکید فراوان بر زیارات

چرایی تأکید فراوان بر زیارات

اکنون این پرسش مطرح می شود که چرا برای زیارات أئمّه علیهم السلام ـ به ویژه زیارت امام حسین علیه السلام ـ این همه تأکید شده است؟ چرا باید هر شب جمعه برای زیارت سیّدالشهداء به کربلا رفت و زیارت را تکرار کرد؟

پاسخ این پرسش نیز روشن شد; چرا که با یک مرتبه زیارت، به همان اندازه ارتباط و تمایل و عدول از غیر پیدا می شود که اگر این عمل تکرار شود، ناگزیر در نهاد انسان ملکه نفسانی می شود و جزو واقعیت و حقیقت او می گردد و انسان خواسته و ناخواسته در زمره عدول کنندگان از غیر و قصد کنندگان خداوند متعال و ائمه اطهار علیهم السلام می شود.