با پیشوایان هدایتگر صفحه 188

السلالة: الخلاصة، لأنّها تسلّ من الکدر ویکنّی بها عن النطفة أو ما ینسل من الشیء القلیل... وسلالة الوصیین: أولادهم;1

سلاله به معنای چکیده و بیرون کشیده شده از ناخالصی است... و منظور از سلاله اوصیا، فرزندان آن هاست.

پس از بیان معنای این واژه ذکر چند نکته در توضیح این عبارت ضروری است:

نکته نخست: در مورد حقیقت روح در مواردی از جمله در بحث معاد سخن به میان آمده که حقیقت هر انسانی به نفس اوست; یعنی همان که در فارسی از آن به «من» تعبیر می کنند و می گویند: دست من، سر من و پای من.

و در جای خود در علم فلسفه، در مسائل اعتقادی و کلامی مطرح می شود که بین روح و بدن چه نسبتی است؟

بی گمان، بدن در خدمت روح است، روح انسانی بدن را در مقاصد و اهدافش استخدام می کند; ولی از آن جا که بدن نیز در انجام عبادت ها، معصیت ها، خوبی ها و بدی ها با نفس شریک است، بایستی در روز معاد هم بدن باز گردد; چرا که روز حساب رسی و پاداش و عقاب است. این بحث در معاد جسمانی مطرح شده است.

کوتاه سخن این که اگر حقیقت انسان روح باشد، وجود ائمّه علیهم السلام بر وجود پیامبران پیشی گرفته است، گرچه آنان از سلاله پیامبران هستند.

نکته دوم: پیش تر گذشت که نبوّت پیامبر اکرم صلی اللّه علیه وآله پیش از نبوّت پیامبران دیگر بوده است. در این باره احادیثی معتبر داریم، و بر این اساس علما گفته اند که آمدنِ پیامبران سلف و اجداد پیامبر اکرم صلی اللّه علیه وآله به جهان هستی مقدّمه آمدن آن حضرت بوده است.

چنان که بیان شد، در هر عالَم و جهانی که پیامبر اکرم صلی اللّه علیه وآله وجود داشته، امیر مؤمنان علی و ائمّه اطهار علیهم السلام نیز بوده اند و از آن حضرت جدا نبوده اند.

به رغم احترامی که برای همه پیامبران به ویژه اجداد گرامی پیامبر اکرم باید گزارد، اشرفیّت و افضلیّت پیامبر اکرم و ائمّه علیهم السلام از آن ها، با این که «سلالة النبیین» هستند، منافات ندارد.