با پیشوایان هدایتگر صفحه 189

نکته سوم: با توجّه به مقتضای حدیث نور که همه فرق اسلامی روایت نموده و همه مسلمانان درباره صحّت آن اتفاق دارند ـ که در آینده در این مورد سخن خواهیم گفت ـ اجداد رسول خدا صلی اللّه علیه وآله بی تردید صاحبان مقاماتی بزرگ بوده اند. اینان وسیله ای برای آمدنِ آن حضرت به این جهان بوده اند و همین طور مادرانشان. امّا ظرف یا وسیله بودن صُلب یا رحم برای آمدنِ پیامبر اکرم و ائمّه اطهار علیهم السلام به این جهان هستی هرگز دلیل افضلیّت آن ها از پیامبر اکرم و ائمّه اطهار نمی تواند باشد.

نکته چهارم: گاهی فرزندی به مراتب از پدرش افضل است. پس خود فرزند بودن به تنهایی دلیل مفضولیت نسبت به پدر و یا پدر بودن دلیل بر افضلیّت او نسبت به فرزند نیست.

این موضوع در خصوص پیامبر خدا صلی اللّه علیه وآله امری ضروری است که آن حضرت به طور اطلاق از همه پیامبران، آبا و اجداد خود، و از همه خلایق اشرف و برتر بوده است.

وقتی این مطلب در مورد پیامبر اکرم صلی اللّه علیه وآله تمام شود، گرچه از سلاله آن هاست، در مورد امیر مؤمنان علی علیه السلام نیز تمام خواهد بود.

البته در بحث های خود بیان کرده ایم که به مقتضای آیه مباهله امیر مؤمنان علی و پیامبر اکرم صلی اللّه علیه وآله در همه فضایل، کمالات و مناقب جز نبوّت، مساوات و برابری دارند.

از طرفی بنابر حدیث تشبیه2 که توضیحش خواهد آمد، امیر مؤمنان علی و ائمّه اطهار مجمع فضایل، مناقب و کمالاتی بوده اند که در بین انبیا پراکنده بوده است. از این رو این که ائمّه علیهم السلام «سلالة النبیین» هستند، هرگز با افضلیّت پیامبر اکرم و ائمّه اطهار علیهم السلام از پیامبران منافاتی ندارد.

مطلب مهم این که افرادی که با امیر مؤمنان علی مقابله و معارضه کرده اند و کسانی که در هر زمانی در مقابل اهل بیت علیهم السلام عَلَم شده اند، نه تنها از سلاله پیامبران نبوده اند; بلکه خود، آبا و انسابشان آلوده بوده اند.

بنابراین سلاله پیامبران فقط به اهل بیت علیهم السلام نسبت داده می شود و این از فضایل بلکه خصایص آنان به شمار می رود و موجب برتری آنان در مسائل امامت، ولایت و شایستگی برای پیروی و اقتدا به آنان است.