با پیشوایان هدایتگر صفحه 224

فإذا التبست علیکم الفتن کقطع اللیل المظلم فعلیکم بالقرآن;3

آن گاه که فتنه ها بر شما روی آورد و به مانند قسمتی از شب تاریک گشت به قرآن چنگ بزنید.

و در حدیث دیگری که جمعی از محدّثان عامّه آورده و بعضی در سندش خدشه کرده اند فرموده:

ستکون بعدی فتنة، فإذا کان ذلک فالزموا علی بن أبی طالب،... .4

و از طرفی می فرماید:

علی مع القرآن والقرآن مع علی.5

و در احادیث بسیاری به قرآن و عترت هر دو توصیه نموده.

آری، انسان ناگزیر است که در تاریکی فتنه راه برود و به طرفی حرکت کند. چه کسی راه صحیح را پیش روی انسان می تواند بگذارد جز قرآن و ائمّه علیهم السلام که در چنین شرایطی موجب نجات و هدایت انسان هستند؟ از این رو گفتیم که این عبارت ها: «ائمّة الهدی ومصابیح الدجی وأعلام التقی» با هم تقارب دارند.

آیا افرادی که با ائمّه علیهم السلام در هر عصر و زمانی ارتباط داشته اند و ملازم آن بزرگواران بوده اند، همواره در شرایط فتنه ها متحیّر می مانده اند، یا ایشان نیز به سهم خود و به اندازه توانشان چراغ های روشن گر و پیشوایان هدایت دیگران شده اند؟

آری، تربیت شدگان مکتب اهل بیت علیهم السلام که در خدمتشان بوده اند، در هر شرایطی موجب نجات و رهایی دیگران می شده اند و وجودشان واقعاً وجود مؤثّری بوده است.

1. الکافی: 4 / 551، حدیث 1، مصباح المتهجد: 709.
2. مصباح المتهجد: 787.
3. الکافی: 2 / 598 و 599، حدیث 2، وسائل الشیعه: 4 / 828، حدیث 3، بحار الانوار: 89 / 17، حدیث 16.
4. الاصابه و الاستیعاب و اُسد الغابه در احوالات أبولیلی الغفاری.
5. این حدیث نزد عامه و خاصه مشهور است و جمعی به صحّت آن حکم کرده اند; از جمله حاکم نیشابوری در المستدرک علی الصحیحین: 3 / 124.