با پیشوایان هدایتگر صفحه 316

3 . چرا در این مورد «رسول اللّه» آمده و در مورد وصیّت «نبی اللّه»؟

4 . چرا واژه «ذرّیه» آمده است، نه واژه «اولاد»؟

فهم این مطالب به اندکی تأمّل و ذوق نیاز دارد.

ذریّه در لغت و عرف

ذریّه در لغت و عرف

اکنون واژه «ذریه» را از نظر لغوی بررسی می نماییم.

ابن فارس در معنای واژه «ذریه» می گوید:

ذرّ: الذال والراء المشدّدة أصل واحد یدلّ علی لطافة وانتشار، ومن ذلک الذرّ صغار النمل، الواحدة ذرّة...، ومن الباب ذرت الشمس ذروراً إذا طلعت وهو ضوء لطیف منتشر.1

ظرافتی در این کلام وجود دارد که اهل دقّت متوجّه می شوند و آن این که در واژه «ذرّ» دو ویژگی اخذ شده است:

یکم. لطافت، ریز بودن، کوچکیِ نسبی;