با پیشوایان هدایتگر صفحه 358

2 . (إِلاّ عِبادَ اللّهِ الْمُخْلَصینَ);2

جز بندگان خالص خدا.

در هر دو مورد سخن از عبادت است. انسان باید عبادت را از روی اخلاص به جا آورد و او از طریق عبادت به آن جا می رسد که مخلَص می شود که این عبادت باید خالص و از هر شائبه ای به دور باشد. به وسیله چنین عبادتی، انسان به آن جا می رسد که خداوند او را فقط برای خود قرار می دهد و خالص برای خداوند متعال می گردد.

معرفت خدا

پرواضح است که عبادت مسبوق به معرفت است و معرفت اساس دین است که حضرت علی علیه السلام فرمودند:

أوّل الدین معرفته;1

آغاز دین معرفت و شناخت اوست.

چه کسی در معرفت خداوند متعال به رسول اللّه و اهل بیت اطهار علیهم السلام می رسد؟ آن گاه امیر مؤمنان علی علیه السلام می فرمایند: