با پیشوایان هدایتگر صفحه 71

چرا «اهل بیت النبوّة»؟

چرا «اهل بیت النبوّة»؟

پیش تر این پرسش مطرح شد. این پرسش را به چهار وجه می توان پاسخ داد که هر کدام به کتاب و سنّت مستند است و احتمال دارد هر یک از آن ها مراد باشد و شاید هر چهار وجه مراد باشد.

وجه یکم. از نظر لغوی واژه «بیت» با واژه «دار» فرق دارد. بیت اخص از دار است. ترجمه فارسی «بیت» اتاق و «دار» خانه است. در واقع، خانه متشکل از اتاق و متعلّقات آن است.

از طرفی، چه «بیت» باشد و چه «دار»، بایستی آن مکان، در، دیوار، سقف و حصاری داشته باشد، هر چند حصار از پارچه یا از مواد نایلونی باشد. خانه یا اتاق، چون حصار دارد، محلّ آسایش، استقرار و زندگی انسان است، حتی چادرنشینان نیز در چادرهایشان استقرار دارند و زندگی می کنند. این حصار از غیر محفوظ است و از بیگانگان مستور. در غیر این صورت، به آن جا بیت اطلاق نمی شود.

اگر دقت کنیم می بینیم که در معنای این لفظ استقرار داشتن هم از نظر جسمی و هم از نظر روحی لحاظ شده است; آن سان که انسان در اتاق از نظر جسمی و روحی آرامش دارد و از بیگانگان، غارت گران، دشمنان و حیوانات مصون و محفوظ است.

از همین روی واژه «بیت» بر امور معنوی نیز صدق می کند. گاهی می گویند: فلانی از بیت علم و تقواست. مراد استقراریّت علم و تقوا در آن جاست وگرنه علم و تقوا جایی را پر نمی کند تا بگوییم مکان لازم دارد; از این رو معنای روایتی که می فرمایند: «ونحن بیت اللّه;1 ما خانه خدا هستیم» روشن می شود.

در ادامه همان روایت آمده است:

نحن... بیت الرحمة;2

ما... بیت رحمت هستیم.