- برتر از جهاد 1
- فصل اول: اهمیّت 1
- مقدمه 1
- فلسفه قیام حسین بن علی (ع) 2
- بِهَا تُقامُ الفَرَائِض 2
- شرط قوام حاکمیت اخیار 2
- چرا دشمن تا امروز نتوانسته است مویی از سر این ملت کم کند؟ 2
- مدینه مرکز معروفترین رقّاصان 3
- تنها دریچهی امید 3
- تاریخ قصه نیست 3
- ظلمهای عجیب و غریب و استثنایی 4
- ما هم دچار لعنت خدا خواهیم شد 4
- عاقبت ترک امر به معروف و نهی از منکر 4
- نقش آفرینی دینی مردم برای ایجاد تمدن اسلامی 5
- معنای امر به معروف و نهی از منکر 5
- فصل دوم: وجوب 5
- واجب فراموش شده 5
- راه رسیدن به جامعهی کاملًا اسلامی 5
- مسؤولیت انقلابی 6
- گفتن به زبان بر همه واجب است 6
- واجب حتمی آحاد مردم و مسؤولان 6
- پرهیجانترین خطاب 6
- بر همه واجب است، مافوق و یا زیردست 6
- ندای خرد 7
- یک جاهایی بیان نکردن حرام است 7
- یکی از محورهای اصلی توصیههای امیرالمؤمنین 7
- فصل سوم: تأثیر 7
- احتمال تأثیر همه جا قطعی است 8
- امر و نهی ارزشمندتر 8
- کمک به محدود کردنِ بدی و شرّ 8
- انزوای گناه 8
- نگذاریم «منکر» «معروف» و «معروف» «منکر» شود 9
- نقش تربیتی امر به معروف در سیر لقاءالهّی 9
- گناه همیشه گناه بماند 9
- فسادی از این بالاتر در این دنیا نیست 9
- لبیگ گویان دعوت به امر به معروف 10
- شکست ناپذیر 10
- خودسازی در عرصه سیاسی 10
- نظام همیشه جوان 10
- بهترین دفاع، حمله است 10
- فصل چهارم: شیوه صحیح 11
- فراخواندن به راه خدا با حکمت 11
- حکومت صالحان 11
- سلاح زبان 12
- با زبان خوش، نه با ایجاد نفرت 12
- با رفق و مدارا 12
- امر و نهی صادقانه 12
- لازم نیست سخنرانی بکنید 12
- نهی از منکر زبانی عامل اصلاح جامعه 13
- مؤثرتر از مشت پولادین حکومتها 13
- تکرار شکننده است 13
- بزرگترین حربه 13
- بهترین شیوهی برخورد با منکرات چیست؟ 13
- فصل پنجم: مصادیق معروف و منکر 14
- خواهش ممنوع 14
- بارها گفته شود 14
- غیر از تمنّا کردن است 14
- بزرگترین معروف 15
- مصداق بزرگ امر به معروف 15
- بالاترین تخلف 15
- باید معروف و منکر را بشناسید 15
- لزوم یادگیری احکام 15
- منکرات جامعه 16
- خودنمایی و جلوه فروشی 16
- منکرات در خانواده 16
- گناهکار فقط بدحجاب نیست 16
- مهمترین حوزه 16
- فصل ششم: وظیفه مردم 17
- امر به معروف و نهی از منکر در همه زمینهها 17
- منکرات اینهاست 17
- اشاره 17
- گفتن به زبان بر همه واجب است 17
- خود مردم باید وارد شوند، خود مردم باید نهی کنند 18
- نهی از منکر زبانی واجب و وظیفه همه مردم در همه شرایط 18
- منتظر نباشید که دستگاهها بیایند و کاری بکنند 18
- پس مسؤولین کجایند که بیایند فساد را از بین ببرند؟! 18
- مهمترین وظیفه 18
- وظیفه زنان 19
- حضور برجسته عناصر حزب اللهی 19
- بسیجی باید در وسط میدان باشد 19
- جایگاه قشرهای مختلف در امر به معروف و نهی از منکر 19
- چه وقت آحاد یک ملت آمر به معروف و ناهی از منکر میشوند؟ 19
- مفاهیم و تعالیم اسلامی را در فضای محیط کار، احیا کنید 20
- رفتار زن و مرد و پوشش زنان در داخل ادارات 20
- دو تا فحش هم به خاطر خدا بخورید 20
- با عواملی که محیط را از شکل اسلامی خارج میکنند، مقابله کنید 20
- ظالمان عالم از چنین خصوصیتی نگرانند 21
- مهمترین حوزه 21
- فراموش نکنید 21
- ضعف نفس، خجالت و ترس 21
- فصل هفتم: وظیفه مسؤولان 21
- مامورین رسمی باید از آمر و ناهی شرعی دفاع کنند 22
- پشتبانی از ناهی از منکر 22
- به کار بستن امر به معروف و نهی از منکر در ادارات 22
- نظام اسلامی پشتیبان ناهی از منکر 22
- واعِظٌ مِن نَفسِه 23
- اسلامی که پیغمبر نیاورد 23
- جوامع جوان، مراکز هدف دشمن 23
- مبادا کسانی باشند که راه را جلو آمر به معروف و ناهی از منکر سد کنند! 23
- فصل هشتم: هشدارها 23
- دایره امر به معروف و نهی از منکر 24
- عدم دل بستگی به دنیا مقدمه دفاع از فضیلتها 24
- جوان حزب اللهی باید باهوش باشد 24
- وظیفهی اول، حفظ نظام است 24
- شکل کامل و جامع امر به معروف 24
- طرد نکردن دیگران به بهانه عیوبشان 25
- مواظب باشید کسانی از این واجب الهی، سوءاستفاده نکنند 25
- امر به معروف و نهی از منکر در همه زمینه ها 25
- امر به معروف، خوب است، اما 25
- ناسپاسی 26
- تفاوت افشا کردن بدی و نهی از منکر 26
- پشتوانهی واجبات پرخطر 26
- گناه نابخشودنی 26
- اشاره 27
- وجوب امر به معروف و نهی از منکر 27
- شرایط امر به معروف و نهی از منکر 27
- فصل نهم: احکام واستفتائات 27
- آداب امر به معروف و نهی از منکر 27
- اصرار بر گناه 28
- احتمال تأثیر 28
- علم به معروف و منکر 28
- نداشتن مفسده مهمتر 29
- امر و نهی قلبی 29
- امر و نهی لسانی 30
- امر و نهی عملی 30
- عامل بودن شرط نیست 30
- راههای غیر قانونی برای جلوگیری از فساد 31
- نهی از منکر در دانشگاه 31
- وظیفه مردم و علما در برابر منکرات دولتها 31
- نظر به نامحرم برای امر به معروف 32
- وظیفه جوانان مؤمن 32
- موسیقی در ماشین 33
- اگر نهی از منکر موجب بد بینی به دین شود؟ 33
- اقوام و آشنایان معصیت کار 33
- تقلید و ترویج فرهنگ غربی 34
- ماهواره 34
- منابع 34
- مراکز فروش 46
منکرات اینهاست
امروز دستهایی تلاش میکنند تا فساد را به صورت نامحسوس نه آن طوری که شما در خیابان آن را ببینید و بفهمید و مشاهده کنید به شکلهای گروهکی، ترویج کنند و جوانان را به فساد بکشانند؛ پسرها را به فساد بکشانند؛ مردم را به بیاعتنایی بکشانند. منکرات اینهاست؛ منکرات اخلاقی، منکرات سیاسی، منکرات اقتصادی.
امر به معروف و نهی از منکر در همه زمینهها
برای جوان، درس خواندن، عبادت کردن، اخلاق نیک، همکاری اجتماعی، ورزش صحیح و معقول و رعایت آداب و عادات پسندیده در زندگی، همه جزء اعمال خوب است. برای یک مرد، برای یک زن و برای یک خانواده، وظایف خوب و کارهای بزرگی وجود دارد. هرکسی را که شما به یکی از این کارهای خوب امر بکنید به او بگویید و از او بخواهید، امر به معروف است. نهی از منکر هم فقط نهی از گناهان شخصی نیست. تا میگوییم نهی از منکر، فوراً در ذهن مجسّم میشود که اگر یک نفر در خیابان رفتار و لباسش خوب نبود، یکی باید بیاید و او را نهی از منکر کند. فقط این نیست؛ این جزء دهم است. نهی از منکر در همهی زمینههای مهم وجود دارد؛ مثلًا کارهایی که افراد توانا دستشان میرسد و انجام میدهند؛ همین سوءاستفادهی از منابع عمومی؛ همین رفیقبازی در مسائل عمومی کشور، در باب واردات، در باب شرکتها و در باب استفاده از منابع تولیدی و غیره؛ همین رعایت رفاقتها از سوی مسؤولان.
فصل ششم: وظیفه مردم
اشاره
وظیفه کسانی که امام حسین(ع)را الگو میدانند
باید با پنجهافکنی و ناخنکشی و حیلهگری دشمن مقابله کنیم. حرکت و تلاش لازم است؛ هم در جبههی خودسازی، این مقدّم بر همه است؛ مثل امام حسین (ع) که آقا و مولای شماست؛ هم در جبههی سیاسیکه آن امر به معروف و حرکت و حضور سیاسی است و در جایی که لازم است، بیان مواضع و تبیین سیاسی در مقابل دنیای استکبار؛ هم در جبههی فرهنگی، یعنی آدمسازی، خودسازی، خودسازی فکری و اشاعهی فکر و فرهنگ. اینها وظیفه همهی کسانی است که امام حسین(ع) را الگو میدانند.
گفتن به زبان بر همه واجب است
امر به معروف، یک مرحلهی گفتن و یک مرحلهی عمل دارد. مرحلهی عمل، یعنی اقدام با دست و با زور. این مرحله، امروز به عهدهی حکومت است و باید با اجازهی حکومت انجام بگیرد و لا غیر. اما گفتن با زبان، بر همه واجب است و همه باید آن را بدون ملاحظه انجام بدهند.