دانستنیهای ادیان و مذاهب صفحه 1036

لطف و جاذبه خاصی به این اشعار می دهد.

در مورد تاریخ زندگی او فقط همین را می توان گفت که در سال 447 طغرل بیک با او ملاقاتی داشته است.

عین القضاه همدانی

نام اصلی وی ابو المعالی عبد الله بود. در سال 492 در همدان به دنیا آمد.

عین القضاه صوفی، شاعر، حکیم، فقیه و متکلم بود و از حیث جامعیت و احاطه در رشته های گوناگون معرفت به غزالی شباهت داشت.

بعضی از عقاید او، انکار معاد جسمانی، ادعای برتری ولایت بر رسالت، اعتقاد به نوعی حلول، در مسائل مربوط به شریعت هم تا حدی قائل به رخصت و تسامح بود. البته نسبت به کسانی که در طریقت وجود خویشتن را فانی دیده اند، وی می گوید: «کفر و ایمان به قالب تعلق دارد و آنکس که تبدل الارض او را کشف کرده باشد قلم امر و تکلیف از او برداشته شود، لیس علی الخراب خراج».

در باب ابلیس نیز اقوال او یادآور سخنان شیخ احمد غزالی و حلاج است.

تصوف عین القضاه گذشته از جنبه عملی و زهد و ریاضت بیشتر مبتنی بر تعالیم احمد غزالی بوده است.

آثار او: 1شکوی الغریب 2 «زبده الحقایق» به عربی 3 «تمهیدات» به فارسی 4مکتوبات 5رساله لوایح 6رساله جمالی.

مشایخ او: 1شیخ برکه 2شیخ احمد غزالی 3ابو عبدالله محمد بن حمویه جوینی جد شیخ سعد الدین معروف.