دانستنیهای ادیان و مذاهب صفحه 113

در آخر، بدین نکته نیز اشاره می کنیم که این رویکرد (46) کوشیده است با «قضاوت درجه ی دوم» نامیدن مدعیات ناروا و نادرست و ناپذیرفتنی خود، به خیال خود، خویش را از نقدها و انتقادها مأمون و مصون دارد اما خود بهتر و بیش تر از همه بر مقاد مقاله «صراطهای مستقیم»، آگاهی و حضور ذهن دارد و به نیکی می داند که بسیاری از بیانات وی، قابل تأویل و تحویل به قضاوت درجه ی دو نیست و شواهد گویایی بر سخن گویی از موضع قضاوت درجه ی یک در این مقاله فراوان است.به هر روی، نقد این «دفع دخل» را به زمانی و مجالی دیگر وا می گذاریم.

پی نوشتها

1 صراطهای مستقیم عبد الکریم سروش کیان 36، ص.2

2 همان، ص 5

3 همان، ص 10

4 همان، ص.6

5 همان، ص 5 و 6

6 همان، ص 5 و.6

7 به قول حافظ: «توبه فرمایان چرا خود توبه کمتر می کنند؟» شگفتا! آنانکه مدعی ادبگذاری و آداب دانی اند، چرا …!

8 کیان 36، ص 13