دانستنیهای ادیان و مذاهب صفحه 2002

او بدین [گرز]، دروج را ازین جا از جهان اشه بیرون خواهد راند (زامیادیشت، بندهای 92 و 93).

.4 سوشیانت و یارانش، نیک نفسانی هستند که سعادت مادی و معنوی را برای جهانیان به ارمغان خواهند آورد:

یاران «استوت ارت» پیروزمند به درآیند: آنان نیک اندیش، نیک گفتار، نیک کردار ونیک دین اند و هرگز سخن دروغ بر زبان نیاورند (زامیادیشت، بند 95).

منش بد شکست یابد و منش نیک برآن چیره شود.

[سخن] دروغ گفته، شکست یابد و سخن راست گفته، برآن

چیره شود.

خرداد و امرداد، (33) گرسنگی و تشنگی، هر دو، را شکست دهند.

اهریمن ناتوان بدکنش رو در گریز نهد (زامیادیشت، بند 96).

به این ترتیب و مجموعا، در «یشت ها» مفهوم سوشیانت با فرجام محتوم گیتی وهنگام غلبه نهایی نیکی بر بدی پیوندی آشکار یافته است؛ هر چند که هنوز از هنگام ظهور او و چگونگی کنش هایش صحبتی در کار نیست.

به هرحال، چنان که دیدیم، در زامیادیشت سخن از سه موعود رفته است. در این یشت نکاتی وجود دارد که نشان می دهد مباحث مربوط به سوشیانت به راستی قدمتی ورای انتظار دارند. از جمله، باید به توصیفی که از «افراسیاب» در آن و در کنار سوشیانت شده، توجه کرد؛ زیرا در یشت مذکور این دشمن مشهور تورانی چندان بدسگال واهریمنی تصویر نشده، بلکه حتی او با کشتن «زین گاودروند»، همچون دیگر فره مندان ذکر شده، به واقع ناجی ایران زمین گشته است. این امر می رساند که ترسیم چهره ای مخوف از افراسیاب تحولی است که بایستی حداکثر در آغاز زرتشتی گری انجام شده باشد (34) و درست به همین خاطر است که جنگ افزار پیروزی بخشی را که سوشیانت با آن دروغ را سرکوب می کند، در کف او هم می بینیم. همچنین باید از سرنوشت «اژی دهاک» در زامیادیشت یاد شود که برخلاف آنچه بعدها رایج شد، این جا توسط فریدون کشته شده است (35) (می دانیم در اساطیر ایرانی سخن از به زنجیر کشیده شدن او در البرزکوه وسپس خروجش در پایان دنیا رفته است). بنابراین، می توان باور داشت که این بند اززامیادیشت از لحاظ مضمون بسیار قدیمی است (36) و لاجرم باور به سوشیانت در آن نشان از جهان شناخت آریاییان اولیه ای دارد که باری، منتظر ظهور قهرمانی از نسل پهلوانان اساطیری شان می بوده اند تا بدی ها را از میان بردارد.