دانستنیهای ادیان و مذاهب صفحه 2007

7) منش نیک برگردان وهومن یا بهمن است که در آموزه های زرتشتی یکی از امشاسپندان، « (Amasaspanta) » به شمار می آید.این

امشاسپندان که نزدیک ترین مینویان به اهوره مزدا هستند، عبارت اند از: «بهمن»، «اردیبهشت»، «شهریور»، «سپندارمذ»، «خرداد»، «امرداد» و «سپندمینو». درباره چند و چون این مینویان و کارکردهای آنان ر.ک: آر. سی.زینر، طلوع و غروب زرتشتی گری، صص 56.63

8) کی گشتاسب یا کی ویشتاسپ، « (Vistaspa) »، آخرین فرمانروا از سلسله کیانیان است که با گرویدن به زرتشت درگیر نبردهای زیادی با همسایگان کافر خود شد. او در ادبیات زرتشتی مقامی بس شامخ و ستایش شده دارد.

9) سپیتمان « Spitman » (در اوستا: سپیتام « Spitama) » نام خاندان زرتشت است. ظاهرا سپیتمه به معنای «از نژاد سفید» یا «ازخاندان سفید» است. در کتاب بندهشن، سپیتمان نیای نهم زرتشت شمرده شده است.

10) فرشوشتر « Frasustar » (به معنی دارنده شتر کارآمد وراهوار) نام پدرزن زرتشت و یکی از نخستین پیروان اوست.

11) درباره این نظریه ر.ک: مری بویس، پیشین، ص 326 و نیز: ابراهیم پورداوود، پیشین، ص.10

12) احتمالا مقصود دیو «خشم» (ائشم « Aesma) » است؛ از او شریرتر نداریم. معمولا از او با صفت «خونین درفش» یاد می شودو از جمله اسپاهبدان اهریمن در شمار است. بدکرداران به او روی می آورند و پرهیزگاران در نابودی اش می کوشند.

13) در ادبیات دینی زرتشتی، فرشگرد « Frasgird » (در اوستا: فرشوکرتی « Frasukereti) » به جهان نوساخته دوره دوازده هزارساله گیتی و برقراری جاودانه پرهیزگاری می گویند که خود به مدد خیزش سوشیانت ها و پاک کردن جهان از اهریمنان پدیدارمی شود.

14) ر.ک: تاریخ ایران کمبریج، ج 3، ق 1، ص.466

15) دروج یا دروگ « Drug »، نام ماده دیو دروغ و نادرستی و پیمان شکنی است که گاه در معنای دین «دیوپرستی» به کار رفته است.