بدعت معیارها و پیامدها صفحه 107

چون حاجی قبل یا بعد از حج به شهر مدینه مُشرّف شد، اذکاری را که قبلاً آوردیم، بگوید و چون داخل شهر شد، مستحب است که غسل کند که مورد نص امام احمد است و چون به مسجد برسد، با پای راست داخل شود و بگوید:

بِسمِ اللهِ وَ الصَّلاةُ عَلی رَسولِ اللهِ، اَللّهُمَّ اغفِرلی ذُنوبی وَ افتَح لی أبوابَ رَحمَتِکَ . سپس به روضه (بین قبر و منبر) برود و نماز خوانده و هر دعایی که خواست، بخواند. آن‌گاه نزد قبر رفته، روی خود را به دیوار قبر کرده، آن را لمس نکند و نبوسد و دقیقاً زیر قندیلی که در جهت قبله است با خشوع و آرامش و سر به زیر بایستد تا دقیقاً رو به روی پیامبر اکرم (ص) باشد. البته کمی دورتر تا مانند زمان حیات آن حضرت حریم احترام ایشان محفوظ باشد و عظمت مکانی را که در آن قرار گرفته، در دل خویش بیاورد. آن‌گاه بگوید:

اَلسَّلامُ عَلَیکَ یا رَسولَ اللهِ وَ رَحَمةُ اللهِ وَ بَرَکاتُه، اَلسَّلامُ عَلَیکَ یا نَبیَّ اللهِ وَ خِیَرَتَهُ مِن خَلقِهِ، السَّلامُ عَلَیکَ یا سَیِ‌ِّد المُرسَلینَ وَ خاتَم النَّبیّینَ وَ قائِدَ الغُرِّ المُحَجَّلین. . . . (1)

با وجود این، ابن‌تیمیه بار سفر بستن برای زیارت قبر پیامبر اکرم (ص) را کار حرامی می‌داند و در این فتوا به فهم خاصی از یک روایت تکیه می‌کند که از پیامبر اکرم (ص) نقل شده است: «

لاتُشَدُّ الرِّحَالُ إِلاَّ إِلَی ثَلاثَةِ مَسَاجِدَ: مَسْجِدِی هَذَا وَ الْمَسْجِدِ الْحَرَامِ وَ الْمَسْجِدِ الأقْصَی» (2)؛ «بار سفر بسته نمی‌شود، مگر به سوی سه مسجد: این مسجدِ من، مسجد الحرام و مسجد الاقصی» و به سخن دیگر: «

إنَّمَا یسَافَرُ إِلَی ثَلاثَةِ مَسَاجِدَ: مَسْجِدِ الْکَعْبَةِ وَ مَسْجِدِی و