بدعت معیارها و پیامدها صفحه 125

بِدْعَةٌ وصلاةَ الضُّحَی بِدْعَةٌ، ألاَ فَلاَ تَجْتَمِعوا لَیْلاً فی شَهْرِ رَمْضَانَ لِصَلاةِ اللَّیْلِ ولا تُصَلُّوا صَلاةَ الضُّحَی فَإِنَّ تِلْکَ مَعْصِیَةٌ، ألاَ فَإنَّ کُلَّ بِدْعَةٍ ضَلالَةٌ وکُلَّ ضَلاَلَةٍ سَبیلُها إلَی النّار. ثُمَّ نَزَلَ صَلَّی اللهُ عَلَیْهِ وآلِهِ وهو یَقولُ: قَلِیلٌ فی سنَّةٍ خَیْرٌ من کثیرٍ فی بِدْعَةٍ.(1)

همانا پیامبر اکرم (ص) چون نماز عشا را می‌خواندند، به خانه رفته و سپس در آخر شب به مسجد بازگشته و نماز می‌خواندند. در شب اول یکی از ماه‌های رمضان به مسجد آمدند تا مثل همیشه نماز بخوانند. اما مردمی که در مسجد بودند، پشت سر آن حضرت صف کشیدند. پیامبر اکرم (ص) آنان را رها کرده و به منزل بازگشتند و این کار سه شب تکرار شد. اینجا بود که آن حضرت در روز سوم بر منبر ایستاده، حمد و ثنای خداوند را به‌جای آورده و فرمودند: ای مردم! نماز نافله را در شب‌های ماه رمضان به جماعت خواندن بدعت است. نماز ضُحَی(2)نیز بدعت است. پس در شب‌های ماه رمضان برای نماز نافله رمضان اجتماع نکنید و نماز ضحی را نیز نخوانید که اینها معصیت است. بدانید که هر بدعتی، گمراهی است و هر گمراهی، راه به آتش دارد! سپس از منبر به زیر آمده و فرمودند: عمل کمی که مطابق با سنت باشد، بهتر از عمل زیادی است که بدعت باشد.

به نقل از عبید بن زراره، امام صادق (ع) فرمود:

کَانَ رسول اللهِ صلی اللهُ عَلَیْهِ وآلهِ یَزیدُ فی صَلاتِهِ فی شَهْرِ رَمَضَانَ إذَا صَلَّی الْعَتَمةَ صَلَّی بَعْدَهَا یَقومُ النَاسُ خَلْفَهُ فَیَدْخُلُ