نماز تراویح، سنت یا بدعت؟ صفحه 21

«شما که همیشه در مسجد نماز می خوانید، خانه هایتان را از نماز بی نصیب نگذارید که خداوند به خاطر نمازتان، در خانه های شما خیر قرار می دهد».

مسلم و دیگران، این حدیث را نقل کرده اند و ابن خزیمه در صحیح خود آن را با سند خود از ابو سعید نقل می کند و در این زمینه روایات زیادی هست که در این جا نمی گنجد (1).

ولی خلیفه، مرد منظّم و دور اندیشی بود و نماز جماعت را به خاطر تجلّی شعائر در آن و فواید بی شمار اجتماعی، در نظرش بسیار خوشایند بود؛ امری که عالمان نامی با اندیشه و هشیاری حکیمانه آن

را مورد بررسی قرار داده اند و مهر تأیید بر آن زده اند.

پر واضح است که شریعت اسلام در این مسأله اهمال نکرده، ولی فقط نمازهای واجب را به جماعت اختصاص داده و نمازهای نافله را برای سایر مصالح بشر از آن معاف داشته است و خداوند می فرماید: و هیچ مرد و زن مؤمنی را نرسد که وقتی خدا و پیامبرش امری را مقرّر دارند، آنان را در کار خود اختیار و چون و چرایی باشد (2).