- سخن مجمع 1
- عدم مشروعیّت نماز تراویح از منظر قرآن وسنّت 13
- پیدایش نماز تراویح 14
- دستۀ اوّل از روایات 23
- نماز تراویح در روایات اهل بیت(علیهم السلام) 23
- دسته دوّم از روایات 24
- سنّت پیامبر(صلی الله علیه و آله) از زبان اهل بیت(علیهم السلام) 27
- موضع صحیحین در برابر نماز تراویح 28
- تحقیقی در حدیث صحیحین 31
- جمع شدن مردم بر یک امام در عصر عمر 34
- اختصاص تشریع به خداوند 39
- توجیهاتی برای گریز از مشکل بدعت 42
- چکیدۀ بحث 53
این روایات، موضعگیری اهل بیت را در برابر نماز تراویح، برایمان روشن می کند.
سنّت پیامبر(صلی الله علیه و آله) از زبان اهل بیت(علیهم السلام)
روایات اهل بیت در این باب، با برخی از روایات اهل سنّت متفاوت است و در نهی پیامبر(صلی الله علیه و آله) از جماعت در نوافل رمضان، صراحت دارد. و این که وقتی آن حضرت برای اقامۀ نافله به مسجد آمده و مردم به ایشان اقتدا کرده بودند، آنان را از این عمل منع کرد و چون اصرارشان را دید، دیگر نافله هایش را در مسجد نخواند و آنها را در خانه بجا آورد. اینک بعضی از این روایات نقل می شود:
1 - زراره و محمّد بن مسلم و فضیل از امام باقر و صادق پرسیدند که نافلۀ شب در ماه رمضان، با جماعت چه حکمی دارد؟ فرمودند: «پیامبر اکرم(صلی الله علیه و آله) وقتی نماز عشا رامی خواندند، به منزل می رفتند و در آخر شب، به مسجد باز می گشتند و نمازهای مستحبّی را می خواندند، در شب اوّل ماه رمضان، وقتی در آخر شب، به مسجد رفتند تا مثل سابق نافله بخوانند، مردم را دید که برای جماعت صف کشیده اند. از آنان رویگردان شد و به خانه بازگشت و این کار تا سه شب متوالی ادامه پیدا کرد. در روز چهارم بر منبر رفت و پس از حمد و ثنای خدا فرمود: ای مردم! خواندن نماز نافله در شب ماه