- سخن مجمع 1
- عدم مشروعیّت نماز تراویح از منظر قرآن وسنّت 13
- پیدایش نماز تراویح 14
- دستۀ اوّل از روایات 23
- نماز تراویح در روایات اهل بیت(علیهم السلام) 23
- دسته دوّم از روایات 24
- سنّت پیامبر(صلی الله علیه و آله) از زبان اهل بیت(علیهم السلام) 27
- موضع صحیحین در برابر نماز تراویح 28
- تحقیقی در حدیث صحیحین 31
- جمع شدن مردم بر یک امام در عصر عمر 34
- اختصاص تشریع به خداوند 39
- توجیهاتی برای گریز از مشکل بدعت 42
- چکیدۀ بحث 53
نداشت. سر شب و به این تعداد هم نبود... ولی در پایان می گوید: شب زنده داری ماه رمضان بدعت نیست؛ زیرا پیامبر فرموده است: بعد از من به ابو بکر و عمر اقتدا کنید !پس اگر صحابه با عمر در این امر اجماع کرده اند، نام بدعت از آن زایل می شود).
عینی می گوید:
«او به این دلیل آن را بدعت نامید که پیامبر آن را سنّت قرار نداده بود. در زمان ابو بکر هم نبوده و پیامبر به آن رغبتی نداشت. (1) و در این که عمر، اوّلین کسی است که جماعت را (تراویح) سنّت قرار داده، اتّفاق نظر وجود دارد.
حال افزون بر آنچه نقل کردیم، چند نقل قول دیگر نیز در این زمینه می آوریم:
1 - ابن سعد در شرح حال عمر می نویسد:
«او اوّلین کسی است که قیام ماه رمضان را با تراویح، سنّت قرار داد و مردم را به این کار وادار کرد و به تمام شهرها این دستور را ابلاغ نمود و این در ماه رمضان سال 14 هجری بود». (2)
2- ابن عبد البرّ در شرح حال او می نویسد: «او کسی است که ماه رمضان را با نماز تراویح نورانی کرد» (3).
1- (1) - عمده القاری: 6 /126.
2- (2) - الطبقات الکبری: 3281.
3- (3) - استیعاب: 3/ 1145.