- پیشگفتار 1
- اشاره 3
- آیا فهم قرآن آسان است؟ 3
- دریای بیکران 4
- اشاره 4
- بر کران بیکران 6
- سکّانداران هدایت 8
- ناخدای بی خدا 12
- اشاره 15
- لوازم فهم قرآن 15
- 1 - آگاهی از مفردات قرآن 16
- 2 - استفاده از قواعد زبان عربی 17
- 3 - آگاهی از موارد استعمال مجازات 17
- 4 - احاطه به همه آیات کریمه قرآن 18
- 5 - توجّه به هماهنگ بودن قرآن 18
- 6 - توجّه به سیاق آیات 19
- 7 - اطّلاع کامل از شأن نزول آیات 19
- 9 - پرهیز از پیش داوری 21
- 8 - آگاهی از احادیث معتبره و به اصطلاح تفسیر روایی 21
- این نغمه از کدام دوران ساز واین توطئه از چه زمان آغاز شد؟ 22
- پاسخ به یک شبهه 25
- نقش عقل در احکام الهی 36
- اشاره 36
- اشاره 37
- پیشگفتار 37
- تعبّد و قداست آن 40
- برداشت غلط از کلمه تعبّد 44
- جایی که تعبّد عین تعقّل است 46
- حجیّت عقل 50
- تعقّل و حجیّت عقل 50
- دلیل حجیّت عقل 51
- عقل جاعل است یا کاشف، مقنّن است یا مبیّن؟ 53
- چگونگی کاشفیّت عقل 54
- چرا شیعه عقل را کاشف می داند؟ 56
- عقل صلاحیّت قانون گذاری را ندارد. 57
- عدم اطّلاعات کافی 58
- نیاز به تقوی و پرهیزکاری 60
- نشانه آلودگی عقول مردم 61
- الف. از نظر قرآن 63
- اشاره 63
- دلائل بی مایگی عقل 63
- ب . تضاد و تناقض 68
- ج. کدام عقل؟! 69
- د. عدم مصونیّت از خطا 70
- و. اقرار و اعتراف دانشمندان 73
- ه . بکار گرفتن نیروها برای کشف مجهولات 73
- غرور علمی 74
- میزان درستی و نادرستی اندیشه ها 78
- راز انکار یا توجیه معجزات 80
- گناه وحی چیست؟ 82
- موضع گیری شدید اهل بیت علیهم السلام در مقابل بدعت و قیاس 84
- کارائی عقل در احکام الهی 85
- اشاره 87
- صراط مستقیم 87
- مذهب علیه مذهب 88
- اشاره 88
- تکرار شبهات قدیمی 89
- میزان چیست؟! 92
- آغاز لاقیدی 94
- سیری در کلمات کثرت گرایان 95
- چهره جدید تصوّف 101
- ضدّ و نقیض ها 105
- خورشید ادیان 111
- إمحاء باطل 114
- کفر ستیزی 118
- استدلالات بی بنیان 121
- اشاره 128
- سند سازی و سند سوزی 128
- گفتار اوّل 129
- خلیفه اللَّه و خلیفه الناس 129
- اشاره 129
- اشاره 129
- تفاوت اوّل 130
- تفاوت دوّم 132
- تفاوت سوّم 134
- نتیجه گیری 136
- اسباب استیلای باطل 137
- گفتار دوّم 137
- اشاره 137
- 1. سند سازی برای خود 138
- 2. سند سازی علیه حق 139
- 3. سند سوزی از حق 140
- جعل اسناد عامّه 141
- 4. سند سوزی از خود 141
- اشاره 141
- 1. سند سازی برای خلافت 142
- 2. سند سازی برای لیاقت 143
- 3. سند سوزی از فدک 144
- 4. سند سوزی از خلفاء 145
- مسأله شوری 147
- ادامه سند سازی 147
- شیوه باطل ادامه دارد 147
- گفتار سوّم 147
- 1. غدیر خم 152
- اشاره 152
- ادامه سند سوزی 152
- 2. آیه تطهیر 158
- 3. آیه ولایت 160
- 4. زیارت عاشوراء 160
- 5. زیارت ناحیه مقدّسه 161
- 6. احراق بیت 161
- توصیه و تحذیر 162
- اشاره 164
- مرحوم آیه اللَّه فقیه امامی قدس سره در رثای شاعران 164
- دو برادر دو آیت تقوا 165
- ای سرا پا مهربانی و وفا 168
- آیت بر حق امامی احمد آیین بود و رفت 171
- زِ شهرِ نصف جهان یک جهان، طراوت رفت 172
- امیر لشکر صاحب زمان رفت 173
- ای باعث افتخار مهدویّت 174
- آیت اللَّه امامی عالِم با اقتدار 175
- دل هر عاشقی مجنون حیدر 176
- رفتی و مانده در دل یاران غمت هنوز 177
- بزرگ آیت حق سیّد بلند مقام 179
- آیت اللَّه امامی داده جان 181
- باور نمی کردیم صبحی بی تو خیزیم 181
- به ابجد از پی تاریخ رحلتش بیتی 182
- شیعه را خاموش شد دیگر چراغ انجمن 183
- آیت اللَّه امامی مقتدای مسلمین 185
- آیت اللَّه امامی آن فقیه راستین 187
- یَلِ عصر حکمت فقیه امامی 189
- دیده بست از دار دنیا 190
تخصّص داشته باشند نه در همه علوم، بنابراین حکمت باری تعالی اقتضا می کند که برای تفسیر قرآن کسانی را معرّفی کند که جامع همه علوم و عالم به ماکان و مایکون باشند و بتوانند «سَلُونی قَبْلَ أَنْ تَفْقِدُونی اظهار کرده و رسوا نشوند؛ لذا این که بگوییم هر فردِ امّی قادر است قرآن را بفهمد به تمسخر شبیه تر است تا به واقعیّت.
به گفته بزرگان درک صحیح از معارف قرآنی مبتنی بر اموری است که هم اکنون به پاره ای از آن ها اشاره می شود، که برای هر یک جداگانه علوم و کتاب هایی تدوین شده است:
1 - آگاهی از مفردات قرآن
به کمک این علم به مفاهیم الفاظی که در عصر نزول قرآن به کار می رفته آشنا می شویم و مفسّرین عالی مقام برای رسیدن به این هدف رنج های فراوان تحمّل نموده اند و لغات اشعار جاهلی را که در آن زمان استعمال شده پیدا کرده اند. زیرا در اثر مرور زمان ممکن است در مفاهیم الفاظ تغییری حاصل شده باشد و به استناد آیه کریمه:
« وَ مَا أَرْسَلْنَا مِنْ رسُولٍ إِلَّا بِلِسَانِ قَوْمِهِ»(1)
زبان قرآن همان زبان مردم آن عصر بوده پس باید با زبان همان مردم،
1- ابراهیم / 4: هیچ پیامبری را نفرستاده ایم مگر به زبان قومش.